n enterokolitin diaqnozunun qoyulması çətinlik törətmir. Xəstəliyin diaqnostikasında istifadə edilən ən informativ instrumental və diaqnostik üsullar aşağıdakılardır:

Rentgenoloji müayinə. Nazik bağırsağın rentgenoqrafiyası və irriqoskopiya vasitəsilə şüa zədələnməsinin xarakterik əlamətləri vizualizasiya edilir. Müayinə prosesində qaustrasiyaların olmaması, selikli qişanın kritptlərinin hamarlaşması, xora və ya fistula, bağırsağın çapıq stenozu aşkarlanır. Mürəkkəb hallarda qarın boşluğunun MRT, MSKT icra olunur.
Kolonoskopiya. Düz bağırsaqdan yeridilən endoskop vasitəsilə yoğun bağırsağın bütün hissələri müayinə olunur. Enetrokolit zamanı selikli qişanın kataral iltihab ocaqları, xora defektləri, nöqtəvi qansızmalar, atrofiya sahələri müşahidə olunur. Histoloji müayinənin aparılması üçün bağırsaq divarından biopsiya götürülür.
Koproqramma. Nəcis analizində radiasion iltihabın tipik əlamətləri: selik, külli miqdarda eritrosit və leykosit, neytral yağların qarışığı, həzm olunmamış qida qalıqları müəyyən edilir. Patogen mirofloranı təyin etmək üçün diaqnostika bakterioloji əkilmə ilə tamamlana bilər.
Xroniki iltihab zamanı mezenterial angioqrafiyanın köməyilə işemiyaya səbəb olan arteriolaların zədələnməsi üzə çıxarılır. Enterokolitin digər mümkün səbəblərini (laktazaya qarşı həssaslıq, izafi bakterial artım sindromu) inkar etmək məqsədilə funksional H2-tənəffüs testləri aparılır. Radiasion enterokolit sindromu üçün qanın klinik analizində hemoqlobin, eritrosit və retikulositlərin miqdarının azalması xarakterikdir.

Radiasion enterokolit bağırsağın iltihabi xəstəlikləri (terminal ileit, qeyri-spesifik xoralı kolit), virus və ya bakterial etiologiyalı enterokolit, amöbiaz, seliakiya, birincili laktoza çatışmazlığı, izafi bakterial artım sindromu, həzm traktının bədxassəli şişləri ilə differensiasiya edilir. Həkim-proktoloq və ya qastroenteroloqun müayinəsi ilə yanaşı onkoloq, radioloq, infeksionist, hematoloq, ümumi cərrahın konsultasiyası tələb oluna