n blokadasına əsaslanır. Bu dərman vasitələri çapıq toxumasının dağılmasını tormozlayan zülalın miofibroblastlar tərəfindən sintezini azaldır, nəticədə fibroz toxumasının inkişafı zəifləyir və ya tamamən baş vermir.
Ağır enterokolitin terapevtik rezistentliyi hiperbarik oksigenasiyanın tətbiqini azaltmağa imkan verir. Gecikmiş radiasion iltihab, ifadəli striktura və stenozun rast gəlindiyi pasiyentlərin 20-30%-də cərrahi müalicəyə ehtiyac yaranır. Vəziyyətdən asılı olaraq, nazik bağırsağın seqmentar rezeksiyası, enteroenterostomiya, enterokolostomiya, enterostomiya (eyunostomiya və ya eleostomiya), çənbər bağırsağın rezeksiyası, yoğun bağırsağın müxtəlif tip anastomozlarının qoyulması, kolostomiya icra olunur.

Radiasion enterokolitin proqnoz və profilaktikası
Kəskin iltihablı xəstələrin əksəriyyətində selikli qişanın tamlığının bərpası ilə tam sağalma müşahidə olunur. Xroniki prosesin aşkarlandığı pasiyentlərin 70-80%-də konservativ üsullarla davamlı klinik remissiya əldə edilir. Radiasion enterokolitin xoralı-nekrotik formasının proqnozu qeyri-qənaətbəxş olur. Xəstəliyin bu forması ciddi ağırlaşmalara və pasiyentin əmək qabiliyyətinin məhdudlaşmasına gətirib çıxara bilər.


Bağırsağın radiasion zədələnmələrinin profilaktikası şüalanmanın birdəfəlik və kurs dozasının fərdi qaydada seçilməsindən, şüa terapiyasının seanslarının fasilələrlə aparılmasından, radioprotektorların tətbiqindən