Radiasion enterokolit — bağırsağın iltihabi xəstəliyi olub, şüa terapiyası fonunda inkişaf edir. Xəstəlik ishal, qəbizlik, nəcisdə selik və qan qarışığı, qarında ağrılar, çəkinin itirilməsi, asteniya ilə təzahür edir. Diaqnoz nazik və yoğun bağırsağın rentgenokontrast müayinəsi, kolonoskopiya, koproqramma, tənəffüs testlərinin köməyilə qoyulur. Müalicə məqsədilə kortikosteroidlər, 5-aminosalisil turşusunun törəmələri, prokinetiklər, opiat reseptorlarının inhibitorları, anion mübadilə qətranları, antibiotiklər, probiotiklər, ferment vasitələri, regeneratorlardan istifadə olunur. Xəstələrə pəhriz təyin edilir. Ağırlaşmalar yarandıqda cərrahi müalicə aparılır.

Radiasion enterokolit barədə ümumi məlumat
Radioterapiyadan sonra bağırsağın xarakterik dəyişiklikləri ilk dəfə 1917-ci ildə K.Frans və C.Ort tərəfindən təsvir olunmuşdur. Onkoloji xəstəliklərin radikal və palliativ müalicə üsulu kimi şüa terapiyasına olan göstərişlərin genişləndirilməsi ilə əlaqədar hazırda radioterapiya alan pasiyentlərin sayı bütün onkoloji xəstələrin 60%-ni təşkil edir. Proktologiya, qastroenterologiya və onkologiya sahəsinin mütəxəssislərinin fikrincə şüa müalicəsinin aparıldığı xəstələrin 3-17%-də erkən (kəskin) və gecikmiş (xroniki) radiasion enterokolit inkişaf edir. İonlaşdırıcı şüalanmanın təsirindən bağırsağın qeyri-yatrogen zədələnməsinə nadir hallarda rast gəlinir.

Radiasion enterokolitin yaranma səbəbləri
Radiasion enterokolitin səbəbləri
Bağırsağın postradiasion iltihabı adətən qarın boşluğu, retroperitoneal sahə, kiçik çanağın bədxassəli törəmələrinin şüa terapiyası fonunda yaranır. Mədə, mədəaltı vəzi, uşaqlıq boynu, yumurtalıqlar, prostat vəzi, xayalar, sidik kisəsi və düz bağırsaq xərçəngi, böyrək karsinoması, böyrəküstü vəzlərin şişi, retroperitoneal limfoma və bədxassəli prosesə cəlb olunan limfa düyünlərinin radiasion müalicəsi zamanı nazik və yoğun bağırsağın müxtəlif sahələri birbaşa zədələyici təsirə məruz qalır. Nazik bağırsağın radiasion tolerantlığı 35Qr