v ağrılardan şikayətlənirlər. Qan cuzi miqdarda ifraz olunaraq, tualet kağızının üzərində al-qırmızı yaxma şəklində aşkarlanır. Hemorroidal rektal qanaxmalar zamanı analoji simptomatika müşahidə edilə bilər. Lakin nəcis ifrazı ifadəli ağrılarla müşayiət olunmur. Bəzi xəstələrdə hemorroidal düyünlərin sallanması qeydə alınır. Qan adətən al-qırmızı rəngdə olur. Tünd laxtaların da ifrazı mümkündür. Babasil xəstəliyində rektal qanaxmalar daha intensiv olub, anemiyaya gətirib çıxara bilir.

Divertikulit zamanı düz bağırsaq qanaxmalarına nisbətən az təsadüf edilir. Lakin onlar təxirəsalınmaz tibbi yardımın aparılmasına ehtiyac yaranacaq qədər güclü ola bilər. Qanın rəngi divertikulitin lokalizasiyasından asılıdır. S-vari bağırsaq zədələndikdə qan al rəngdə, yoğun bağırsağın sağ şöbələrinin divertikulitlərində isə tünd-qırmızı və ya qara olur. Xəstələri divertikulun selikli qişasının iltihablaşması nəticəsində yaranan hipertermiya, qarında ağrılar narahat edir. Qanaxma öz-özünə dayanaraq, bir neçə və yaxud ildən sonra residivləşə bilir.

Yoğun bağırsağın poliplərində rektal qanaxmalar qənaətbəxş vəziyyət və ya qarında ağrı və defekasiyanın pozulması fonunda yarana bilər. Belə qanaxmaların intensivliyi zəif olsa da onların tez-tez təkrarlanması (xüsusən qanamaya meylli xovlu poliplərlə xarakterizə olunan ailəvi polipoz hallarında) anemiya ilə nəticələnir.

Kolorektal xərçəngin ilkin mərhələlərində qan azacıq ifraz olunaraq, nəcis kütlələrində laxta şəklində aşkarlanır. Şiş parçalandıqda qanaxma güclənir. Anemiya, qarında ağrılar və defekasiyanın pozulması ilə yanaşı onkoloji xəstəliyin ümumi əlamətləri: halsızlıq, iştahsızlıq, çəki itkisi, hipertermiya və intoksikasiya sindromu müşahidə olunur.

Angiodisplaziyalar zamanı rektal qanaxmalar heç bir əlamətlə müşayiət olunmur. Abdominal ağrılar baş vermir, nəcis ifrazı pozulmur. Bəzi hallarda anemiyanın inkişafı mümkündür. Poliplər və xərçəng zamanı qanın rəngi düyünün lokalizasiyasından asılıdır. Törəmə nə qədər