hündürdə yerləşirsə, qanın rəngi bir o qədər tünd olur. Angiodisplaziyalarda bu qanunauyğunluq hər zaman aşkar edilmir. Əksər hallarda al-qırmızı qan ifraz olunur.

Müxtəlif etiologiyalı proktit və kolitlərdə rektal qanaxmalar qarında ağrı, diareya, nəcisdə irin selik və qan qarışığı ilə müşayiət olunur. Kəskin xəstəliklərin ağır gedişi, kolit və proktitlərin xroniki formalarının kəskinləşməsi zamanı rektal qanaxmalar güclənə bilər. Radiasion proktit və kolit analoji simptomlarla gedir, adətən şüa terapiyası başa çatdıqdan sonra rektal qanaxmalar kəsilir.

Rektal qanaxmanın diaqnostikası
Diaqnoz şikayətlər, rektal müayinə, nəcisin gizli qana görə analizi, rektoromanoskopiya və ya kolonoskopiyanın nəticələri əsasında qoyulur. Anemiyanın ifadəliliyini qiymətləndirmək üçün qanın ümumi analizi aparılır. Rektal qanaxmaya səbəb olan əsas patologiyanı müəyyən etmək məqsədlə radioloji üsullar (KT, icmal və kontrast rentgenoqrafiya, visseral angioqrafiya, fistuloqrafiya), biopsiya, koproqramma, nəcisin bakterioloji analizi və qanın biokimyəvi müayinəsindən istifadə olunur. Patologiya MBT-nin digər hissələrindən qanaxmalarla differensiasiya edilir.

Rektal qanaxmanın müalicəsi
Müalicə taktikası patologiyanın səbəbi və ifadəliliyindən asılıdır. Cüzi qanaxmalarda xəstələrə yataq rejimi və xüsusi pəhriz təyin edilir. Qanitirmələr təkrarlandıqda anemiyanın müalicəsi tələb oluna bilər. Bütün hallarda əsas xəstəliyin müalicəsi aparılır.


Gur qanaxmalar təcili surətdə dayandırılır, sirkulyasiya edən qanın həcmi bərpa edilir. Bu məqsədlə xəstəyə qan və qanəvəzedicilər köçürülür. Hemotransfuziyanın həcmi fərdi qaydada seçilir. Rektal qanaxmanı dayandırmaq üçün zədələnmiş nahiyənin lokal hipertermiyasından və müalicəvi endoskopik üsullardan: diatermokoaqulyasiya, lazer fotokoaqulyasiyası, qandayandırıcı maddələrlə applikasiya, qankəsici preparatların lokal yeridilməsindən istifadə olunur. Ehtiyac yarandıqda təcili cərrahi müdaxilə icra edilir.

Rektal qanaxmanın