daxilində təzyiqin yüksəlməsi divertikulların formalaşmasına təkan verir. Əksər hallarda bu amillər müştərək şəkildə təsir göstərir.

Toxumaların (əzələ aparatı, selikli qişa və selikaltı qat) distrofiyası yaşlı şəxslərdə müşahidə edilir və ya kollagen sintezinin pozulması səbəbindən birləşdirici toxumanın anadangəlmə zəifliyi fonunda formalaşır. Orta yaşlı insanlarda peristaltikanın pozulması ön plana keçir. Patoloji proses bağırsaq divarının saya əzələlərinin yığılmalarının diskoordinasiyası və spazmlarla təzahür edir. Bu da bağırsaq daxilində təzyiqin yüksəlməsinə, nəcis kütlələrinin durğunluğuna səbəb olur. Nəticədə əzələ lifləri ayrılır və divertikul əmələ gəlir.

Sadalanan amillərə damar pozğunluqları əlavə olunur. Əzələlərin daimi spazmı qan dövranının zəifləməsinə, bağırsaq divarının vena və kapilyarlarında qan durğunluğuna gətirib çıxarır. Bundan əlavə arteriyalar aterosklerozla zədələnə bilər. Trofikanın pozulması toxumalarda baş verən degenerativ prosesləri ağırlaşdırmaqla S-vari bağırsağın divertikullarının yaranmasına səbəb olur.

Divertikulların inkişafında S-vari bağırsağın anatomik quruluşu mühüm əhəmiyyət kəsb edir. Yoğun bağırsağın əzələ qatı qeyri-bərabər olub, 3 zolaqdan ibarətdir. Əksər hissələrdə onun daxilindən vena və arteriyalar keçir. Bu da bağırsaq divarında neqativ təsirlərə və boşluq daxilindəki yüksək təzyiqə daha çox məruz qalan sahələrin formalaşmasına şərait yaradır. Qabarmalar həmçinin S-vari bağırsaqda olan çoxsaylı haustralarla əlaqədar inkişaf edə bilir. Qeyri-düzgün qidalanma qəbizliyə və nəcis kütlələrinin durğunluğuna səbəb olmaqla divarın gərilməsinə və zəifləməsinə gətirib çıxarır. Nəticədə S-vari bağırsağın divertikulları əmələ gəlir.

S-vari bağırsağın divertikulunun təsnifatı
Klinik gedişinə görə S-vari bağırsağın divertikullarının 3 forması ayırd edilir: gizli gedişli; ifadəli klinik simptomatika ilə təzahür edən; ağırlaşmış (divertikulit, bağırsaq absesi və infiltratları, qanaxmalar, fistulalar, perforasiya,