edilir. Zədələnmiş selikli qişada siqmavari bağırsağın digər hissələrinə yayılan və siqmoiditə səbəb olan iltihab ocaqları yaranır. Bağırsağın aterosklerozla assosiasiyalı xroniki işemiyasında orqanın divarlarının qidalanması pozulur, nekroz sahələri – siqmoiditin ilkin iltihab ocaqları əmələ gəlir.

Şüa terapiyasında ionlaşdırıcı şüalanma hüceyrələrin bir qismini dağıdaraq, iltihabla nəticələnir. Yuxarıda qeyd olunan səbəblər, anatomik və fizioloji faktorlarla yanaşı siqmoiditin yaranmasında qarın boşluğu orqanlarında aparılan əməliyyatlardan sonra əmələ gələn bitişmələr və ümumi infeksion xəstəliklər müəyyən rol oynayır.

Siqmavari bağırsaqda bağırsaq möhtəviyyatının hərəkətini ləngidən və çox zaman divertikulitlə ağırlaşan divertikullara tez-tez rast gəlinir. Siqmavari bağırsağın yaxınlığında yerləşən qonşu orqanlar, xüsusən hamilə qadınların uşaqlığı tərəfindən sıxılması, eləcə də bu anatomik nahiyənin vaskulyarizasiyasının xüsusiyyətləri ilə bağlı qan dövranının lokal pozğunluqları siqmoiditin inkişafına təkan verir.

Patoloji anatomiyası
Siqmoidit bağırsağın ən geniş yayılmış iltihabi xəstəliyidir, bu da siqmavari bağırsağın anatomik və fizioloji xüsusiyyətləri ilə izah olunur. Siqmavari bağırsaq enən çənbər və düz bağırsaq arasında yerləşir. Bu nahiyə yoğun bağırsağın aşağı hissələrinə aid edilir. Siqmavari bağırsaq qarnın sol hissəsində qalça darağı səviyyəsində yerləşir. Bağırsağın bu nahiyəsi uzun müsariqə hesabına hərəkətli olduğundan bəzi xəstələrdə sağa və ya diafraqma altına yerini dəyişir. Nəticədə siqmoiditin simptomatikası qeyri-tipik xarakter alır – ağrı sol tərəfdə deyil, göbək ətrafında, qarnın sağ və ya yuxarı hissələrində lokalizasiya olunur.

Siqmavari bağırsaq S-vari formaya malikdir. Onun diametri isə 4-6sm, uzunluğu 15-65sm arasında dəyişir. Bağırsağın bu nahiyəsində su aktiv şəkildə sorulur və nəcis kütlələri formalaşır. Fizioloji əyriliklər və nəcis bərk konsistensiyası ilə əlaqədar siqmavari bağırsağın divarı fekal kütlələr