. Qarnın palpasiyasında sol qalça nahiyəsində ağrı müəyyən edilir. Rektal müayinədə siqmavari bağırsağın aşağı hissəsində ödem aşkarlanır. Siqmodit proktitlə birgə inkişaf etdikdə şişkinlik həm siqmavari, həm də düz bağırsaqda təyin edilir. Barmağı düz bağırsaqdan çıxartdıqda əlcəyin üzərində qan və selik izlərinə rast gəlinir.

Siqmoiditin ən informativ müayinə üsulu rektoromanoskopiyadır. Onun köməyilə bağırsağın selikli qişasında gedən dəyişikliklərin ifadəliliyi və yayılması qiymətləndirilir. Qanın ümumi analizində leykositoz müşahidə olunur. Koproqramma və nəcisin bakterioloji əkilməsi yoğun bağırsaqda iltihabın təsdiqlənməsinə və bağırsağın infeksion xəstəliklərində törədicinin təyin olunmasına imkan verir. Mürəkkəb hallarda (ağrının qeyri-tipik lokalizasiyası) siqmoiditi kəskin appendisit və peritiflitlə differensiasiya etmək məqsədilə laparoskopiya aparılır.


Siqmoiditin müalicəsi
Müalicə konservativ yolla aparılır. Etiotrop və simptomatik terapiya klinik təzahürlərin ifadəliliyindən asılı olaraq, ambulator və ya stasionar şəraitdə icra olunur. Siqmoiditdən əziyyət çəkən pasiyentlərə qızardılmış, yağlı, kəskin, ədəvalı, kobud, həddindən artıq isti və ya soyuq qidalardan imtina etmək məsləhət görülür. Onlara buxarda hazırlanmış xörəklərdən, bişirilərək sürtkəcdən keçirilmiş məhsullardan istifadə etmək tövsiyə olunur. İfadəli ishalla müşayiət olunan siqmoidit zamanı bağırsaqda iltihabi proseslərin, çürümə və qıcqırmanın aradan qalxmasına səbəb olan 4№-li pəhriz göstəriş sayılır. Aşağı kalori ilə əlaqədar bu pəhriz adətən 7 gündən çox tətbiq edilmir. Ağır hallarda xəstələrin 1-2 gün müddətində ac qalması və kifayət qədər maye qəbul etməsi məqsədəuyğundur.

Radiasion siqmoidit zamanı şüa terapiyası dayandırılır və şüalanma dozası korreksiya edilir. Patogen mikroorqanizmlərə qarşı antibiotikoterapiya aparılır. Normal bağırsaq mikroflorasını bərpa etmək üçün probiotiklərdən istifadə olunur. Spazmı aradan qaldırmaq məqsədilə spazmolitiklər təyin edilir.