axacaqlarının obstruksiyası zamanı bu fermentlərin sintezi və sekresiyası pozulur.
Mədə xəstəlikləri. Mədənin epitel qatının sekretor funksiyasının zəifləməsi bağırsaqda yağların sorulmasını azaldır. Aşağı sekresiyalı xroniki qastrit, axiliya və əməliyyat edilmiş mədənin xəstəlikləri steatoreya əlamətləri ilə müşayiət olunur.
Hepatobiliar patologiya. Yağların bağırsaqda sorulması üçün öd kifayət miqdarda olmalıdır. Öd ifrazının pozulması ilə gedən xəstəliklər: xolestatik hepatit, öd yollarının hipomotor diskineziyası steatoreyanın inkişafına səbəb olur.
İntestinal pozğunluqlar. Xroniki enterit və izafi bakterial artım sindromunda yağ misellilərinin enterositlərə nüfuz etmə prosesi pozulur. Nəticədə bağırsaq divarından keçə bilməyən yağ nəcislə ifraz olunur, bu da steatoreya ilə özünü büruzə verir.
Endokrin pozğunluqlar. Şəkərli diabetdən əziyyət çəkən xəstələrdə enteropatiya və seliakiya steatoreayaya gətirib çıxarır. Nəcisdə yağların yüksək konsentrasiyasına hipoparatireozla səciyyələnən poliqlandulyar sindromda rast gəlmək mümkündür.
Parazitar invaziyalar və bağırsaq infeksiyalarında da yağların sorulması sorulur. Steatoreyanın inkişafı alimentar pozğunluqlar və ya qida vərdişləri (yağların həddindən artıq qəbulu) ilə bağlı ola bilər. İşlədici vasitələrin və piylənmənin müalicəsinə yönəldilən preparatların tətbiqi, xərçəngin kimyaterapiyasının aparılması yağların absorbsiyasının pozulmasına gətirib çıxara bilir. Nəcislə yağların artıq miqdarda ifraz olunmasının səbəbi aşkarlanmadıqda steatoreya idiopatik forma kimi qeydə alınır.

Steatoreyanın patogenezi
Steatoreyanın inkişaf mexanizmi qəbul olunan yağın miqdarı ilə onun sorulması arasındakı uyğunsuzluğa əsaslanır. Xəstəliyin patogenezində MBT orqanlarında lipidlərin transformasiyasının müxtəlif mərhələlərinin pozulması başlıca rol oynayır. Yağın birincili parçalanmasının lazımı səviyyədə baş verməməsi mədə sekresiyasının azalması ilə bağlıdır. Natamam hidroliz əsas lipoltik amillərin (pankreatik