etməsidir. Təcili yardım göstərilmədikdə belə vəziyyətlər şok, sepsis və poliorqan çatışmazlığı törədir.

Tiflitin diaqnostikası
Xəstəliyin klinik şəklinin polimorfluğu və qeyri-sepsifikliyi ilə əlaqədar diaqnozun qoyulmasında bir sıra çətinliklər yaranır. Diaqnostika prosesində əsasən aşağıdakı laborator-instrumental üsullardan istifadə olunur:

Nəcisin mikroskopik müayinəsi. Koproqrammada külli miqdarda zolaqlı əzələ lifləri, nişasta dənələri və qida liflərinə rast gəlinir. Nəcisin turş reaksiyası və yodifil mikrofloranın çoxluğu iltihabi prosesin inkişafına dəlalət edir. Bağırsaq qanaxmalarını inkar etmək üçün nəcisin gizli qana görə analizi yerinə yetirilir.
Qarın boşluğu orqanlarının USM. Sonoqrafiyada kor bağırsağın qalınlşaması və şişkinliyi, selikli qişanın büküşlərinin hamarlaşması aşkarlanır. Ultrasəs müayinəsində həmçinin soxulcanabənzər çıxıntının və bağırsağın qonşu şöbələrinin vəziyyətinə diqqət yetirilir. Xəstəliyin başlanğıc mərhələsində bu üsul bir o qədər də informativ sayılmır.
Rentgenoloji müayinə. Ekspress-diaqnostika və MBT-nin ümumi vəziyyətinin qiymətləndirilməsi məqsədilə qarın boşluğu orqanlarının icmal rentgenoqrafiyası icra olunur. Kor bağırsaq strukturlarının vizualizasiyası üçün ikiqat kontrastlaşdırma ilə irriqoskopiya aparılır. Tiflit zamanı kor bağırsağın deformasiyası və qısalması, mənfəzinin daralması, qaustraların hamarlaşması müşahidə edilir.
Qanın ümumi analizində iltihabi prosesin tipik əlamətləri: leykositoz, EÇS-nin yüksəlməsi izlənilir. Qanın biokimyəvi müayinəsində bütün göstəricilər adətən norma həddində olur. Xəstəliyin etiologiyasını müəyyən etmək üçün nəcisin bakterioloji analizindən istifadə olunur. Mürəkkəb hallarda diaqnostik laparpskopiya təyin edilir.

Tiflit ilk növbədə kəskin appendisitdən fərqləndirilməlidir. Dəqiq diaqnozun qoyulmasında ultrasəs müayinəsinin məlumatları (kor bağırsaq divarının qalınlaşması, soxulcanabənzər çıxıntıda dəyişikliklərin aşkarlanmaması) həlledici rol oynayır. Bundan