enteritin və izafi bakterial artım sindromunun inkişafı ilə bağlıdır.

Transverzitin diaqnostikası
Xəstəlik xarakterik klinik şəklə malik olduqda ilkin diaqnozun qoyulması heç bir çətinlik törətmir. Lakin əksər hallarda transverzitin klinikası bağırsağın digər hissələrinin iltihabı ilə rast gəlindiyindən topik diaqnostika mürəkkəbləşə bilər. Xəstəliyin etiologiyasını və bağırsağın üzvi zədələnmələrinin dərəcəsini təyin etmək üçün bir sıra laborator-instrumental müayinələrdən istifadə olunur:

Nəcisin müayinəsi. Transverzitin əsas törədicilərini aşkar etmək məqsədilə (salmonella, şigella, eşerixiya) nəcisin bakterioloji əkilməsi icra olunur. Bununla yanaşı mikrobların antibiotiklərə həssaslığı yoxlanılır. Parazitat xəstəlikləri inkar etmək üçün nəcisin qurd yumurtalarına görə analizi məsləhət görülür.
Qarın boşluğu orqanlarının USM. Ultrasəs müayinə — çənbər bağırsağın patoloji dəyişikliklərini: selikli qişanın ödem və qalınlaşmasını, büküşlərin hamarlaşmasını vizualizasiya edən sadə, qeyri-invaziv müayinə üsuludur. Həmçinin USM vasitəsilə həzm traktının digər şöbələrinin vəziyyəti qiymətləndirilir.
Rentgenoloji müayinə. Bariumla kontrast rentgenoqrafiya və irriqoskopiya transverzitə xas olan dəyişiklikləri: bağırsağın konturlarının deformasiyasını, qaustrasiyaların hamarlaşmasını aşkarlayır. Selikli qişada destruktiv dəyişikliklər olduqda rentgenoqrammada barium məhlulunun toplanması aydın şəkildə görünür.
Yoğun bağırsağın endoskopiyası. Kolonoskopiya yoğun bağırsağın bütün şöbələrinin selikli qişasının vəziyyəti barədə məlumat verir. Transverzitin patoqnomik əlamətlərinə bağırsaq divarının hiperemiya və ödemi, səthi eroziyalar aiddir. Diaqnostika prosesində çətinliklər yarandıqda şübhəli sahələrdən toxuma nümunəsi götürülür və histoloji müayinəyə göndərilir.
Qanın ümumi analizində mülayim leykositoz, EÇS-nin yüksəlməsi müşahidə edilir. Qanın biokimyəvi müayinəsində C-reaktiv zülal və sial turşularının miqdarının artması rast gəlinir. Koproqrammada