ifadəliliyi xüsusən defekasiya aktı və yaxud acılı, duzlu qidaların qəbulundan sonra artır. Baxiş zamanı sərt konsistensiyalı, böyümüş düyün müəyyən edilir. Zəif nəzərə çarpan ödem yarana bilər. II mərhələdə bütün əlamətlər güclənir, düyün ətrafındakı dəri hiperemiyalaşır, ödem artır. Ağrı hissi ilə əlaqədar barmaqla rektal müayinənin aparılması mümkün olmur. III mərhələ üçün iltihabi prosesin dərialtı hüceyrə qatına və ətraf toxumalara yayılması xarakterikdir. Zədələnmiş nahiyənin palpasiyası zamanı kəskin ağrı meydana çıxır, iltihablaşmış düyün üzərində dəri örtüyü göy çalarlı tünd-qırmızı rəng alır. Onun ətrafında infiltrat əllənir. Nekroz sahələri aşkarlana bilər.

Xarici babasilin diaqnostikası
Xarici babasilin diaqnozu çox zaman xarici baxış zamanı qoyulur. Anus ətrafında kiçik ölçülü xarakterik bərkimələr müəyyən edilir. Onlar düyün şəklində xaricə qabara və ya yalnız dəri altında əllənə bilir. Bəzən düyünlər göyərmiş rəngdə olur, bu da trombozun əlaməti sayılır. Düyünün üzərinə möhkəm təzyiq etdikdə ağrı yaranır. Xarici babasilin kəskinləşməsi zamanı perianal nahiyədə şişkinlik və qızartı nəzərə çarpır.

Digər müayinə üsulları həkim-proktoloq tərəfindən diaqnozun dəqiqləşdirilməsinə və yanaşı gedən xəstəliklərin üzə çıxarılmasına şərait yaradır. Babasilin kombinəolunmuş formasını (daxili düyünlərin genişlənməsi və sallanması), diffuz polipoz, bədxassəli törəmələri inkar etmək üçün anoskopiya və rektoromanoskopiya prosesində düz bağırsaq bütövlükdə müayinə edilir. Rektoromanoskopiya kifayət qədər informativ olmadıqda və yaxud yanaşı gedən hər hansı bir patologiyaya şübhə yarandıqda kolonoskopiya ilə bağırsağın bütün şöbələri yoxlanılır. Zərurət yarandıqda kontrast imalə ilə rentgenoloji müayinə – irriqoskopiya aparılır. Qanaxma hallarının mənbəyini differensiasiya etmək məqsədilə aşağı müsariqə arteriyasının hövzəsinin doldurulması ilə amgioqrafiya icra edilir.

Endorektal ultrasonoqrafiya – düz bağırsağın USM xarici babasilin diaqnozunun