ə malik olması və nəcis kütlələrinin tərkibində qanın çox miqdarda aşkarlanmasıdır. Qan adətən qırmızı rəngdə olub, formalaşmış nəcisin üzərində yerləşir və ya duru fekal kütlələrə qarışır.

Xoralı proktitin ağırlaşmaları
İri ölçülü dərin xoralar və nekroz sahələri ilə müşayiət olunan xoralı kolit bağırsaq divarının perforasiyasına səbəb ola bilir. Belə hallarda nəcis peritoniti inkişaf edir.

Xoralar sağaldıqda bağırsaq divarında çapıqlar əmələ gəlir. Onlar geniş sahəni əhatə etdikdə düz bağırsağın stenozu formalaşa bilir. Bu zaman bağırsaq möhtəviyyatının hərəkətini bərpa etmək üçün rekonstruktiv cərrahi müdaxilələrin aparılması tələb olunur.

Xoralı proktitin diaqnostikası
Diaqnoz klinik təzahürlər, anamnestik məlumatlar, anal nahiyəyə baxış, rektal müayinə, rektoromanoskopiya, biopsiya və nəcis analizinin nəticələri əsasında qoyulur. Sorğu zamanı xoralı proktitin inkişafına səbəb ola biləcək amillərə (şüa müalicəsi, düz bağırsağın travmaları, xroniki qəbizlik və s.), əlamətlərin yaranma müddətinə və xəstəliyin gediş xüsusiyyətlərinə diqqət yetirilir. Anus nahiyəsinə baxış keçirərkən erkən mərhələlərdə sfinkterin spazmı, sonralar isə həddindən artıq boşalması müəyyən edilir.

Xəstəliyin ilk günlərində perianal sahədə heç bir dəyişiklik aşkarlanmır. Bir müddətdən sonra sfinkterin boşalması ilə əlaqədar dəri nəcis, qan, irin və seliklə çirklənir, maserasiya inkişaf edir. Rektal müayinə düz bağırsaqda ödemin olmasını təsdiqləyir.

Xoralı proktitin ən informativ üsulu rektoromanoskopiyadır. Müayinə prosesində iltihabın ifadəliliyi və yayılması, xoraların say, dərinlik və ölçüləri vizual olaraq qiymətləndirilir. Endoskopik müayinə biopsiya tamamlanılır. Xoralı proktitin səbəbini aydınlaşdırmaq üçün koproqramma, nəcisin bakterioloji əkilməsi və qurd yumurtalarına görə analizi təyin edilir. Spesifik infeksiyadan (qonoreya, sifilis) şübhələndikdə pasiyent veneroloqun konsultasiyasına yönəldilir.

Xoralı kolitin müalicəsi
Müalicə stasionar şəraitdə