fikrincə disbakterioz zamanı xoralı siqmoiditin inkişaf ehtimalı yüksəlir. Çünki bağırsaq mikroflorasının pozulması patogen mikroorqanizmlərin çoxalması üçün əlverişli şərait yaradır. Xoralar adətən eroziyalardan sonra formalaşır. Xəstəlik vaxtında və düzgün formada müalicə olunmadıqda, eləcə də zərərli amillərin təsiri aradan qaldırılmadıqda eroziyalar dərinləşir, eroziv siqmoidit xoralı formaya keçir.

Xoralı siqmoiditin əlamətləri
Xoralı siqmoiditin əlamətləri
Xoralı siqmoiditin xarakterik klinik təzahürlərinə ağrı, tenezmlər, nəcisin konsistensiyasının pozulması, bağırsaq diskomfortu və fekal kütlələrdə patoloji qarışıqlar aiddir. Ağrılar intensiv, sancışəkilli olub, bəzən kəskin appendisitdə yaranan ağrı sindromunu xatırladır. Bu da hərəkətli siqmavari bağırsağın sağa doğru yerdəyişməsi və ya soxulcanabənzər çıxıntının qeyri-tipik lokalizasiyası (bağırsağın transpozisiyası) zamanı diaqnostikanı çətinləşdirir. Pasiyentlərin əksəriyyəti ağrının bel, aralıq və sol aşağı ətrafa yayıldığını qeyd edirlər. Xəstə sol ayağını qaldırmağa cəhd göstərdikdə ağrı sindromu güclənir.

Xoralı siqmoiditdə qəbizliyə az rast gəlinir. Nəcisin konsistensiyasının pozulması adətən ishalla təzahür edir. Nəcis durulaşır, qan qarışıqları ilə əlaqədar ət suyunu xatırladır. Normal defekasiyalar tez-tez təkrarlanan tenezmlərlə növbələnir. Defekasiyaya çağırışlar selik, qan və ya irin ifrazı ilə nəticələnə bilir. Xəstəliyin digər (qeyri-xoralı) formalarına nisbətən xoralı siqmoidit zamanı qanaxmalar daha intensiv olur. Xoralar dərinləşdikdə bağırsaq divarının dərin qatlarının destruksiyası yoğun bağırsağın perforasiyasına, nəcis peritonitinin inkişafına səbəb olur.

Xoralı siqmoiditin diaqnostikası
Xoralı siqmoiditin diaqnostika prosesində sorğu, fizikal müayinə, laborator analizlər və instrumental üsulların nəticələrindən istifadə olunur. Sorğu zamanı xəstəliyin yaranmasına səbəb ola biləcək faktorlar araşdırılır, şikayətlər dəqiqləşdirilir, patologiyanın inkişaf dinamikası