ı müəyyən edilir. Qarın nahiyəsini palpasiya edərkən sol tərəfdə ağrı aşkarlanır. Siqmavari bağırsaq sağa doğru yerini dəyişdikdə ağrı göbəkətrafı və ya sağ qalça nahiyəsində yarana bilər.

Nəcis analizi fekal kütlələrdə qan, irin və seliyin olmasını təsdiqləyir. Xüsusi analizləri köməyilə helmintlər və bağırsaq infeksiyalarının törədiciləri üzə çıxarılır. Erkən mərhələlərdə anus nahiyəsinə baxış keçirərkən heç bir patoloji dəyişiklik müşahidə olunmur. Xoralı siqmoiditlə proktit birgə inkişaf etdikdə əvvəlcə sfinkterin spazmı, sonralar isə boşalması qeydə alınır. Axırıncı halda perianal nahiyənin dərisində nəcis, qan, selik izlərinə və maserasiya sahələrinə rast gəlinir.

İrriqoskopiya prosesində selikli qişanın relyefinin dəyişdiyi aşkarlanır. Toksiki dilatasiya təhlükəsi olduqda və bağırsağın perforasiyasından şübhələndikdə bu üsulun tətbiqi qadağandır. Belə vəziyyətlərdə irriqoskopiya icmal rentgenoqrafiya ilə əvəz olunur.

Xoralı siqmoiditin ən informativ müayinə üsulu rektoromanoskopiya və kolonoskopiyadır. Onların köməyilə iltihabi prosesin yayılması, xoraların ölçü və dərinliyi vizual olaraq, qiymətləndirilir. Müayinə prosesi biopsiya ilə tamamlanılır.

Xoralı siqmoiditin müalicəsi
Müalicə konservativ yolla aparılır. Pasiyent proktoloji şöbəyə hospitalizasiya olunur. Yataq rejimi və xüsusi pəhriz təyin edilir. Qida rasionundan bağırsağı qıcıqlandıran məhsullar çıxarılır. Yeməklərin buxarda hazırlanması məsləhət görülür. Ağır formalı xoralı siqmoiditdə bir neçə gün ərzində yalnız zəruri miqdarda su qəbulu məqsədəuyğundur. Maye itkisinin, qida maddələrinin, duz və vitaminlərin bərpasına ehtiyac yarandıqda infuzion terapiya icra olunur.

Pəhrizlə yanaşı etiotrop müalicə aparılır. Bağırsaq infeksiyaları ilə assosiasiyalı xoralı siqmoiditdə antibakterial vasitələr, helmintozlarda – antihelmint preparatlar tətbiq edilir. Xəstəliyin radiasion formasında şüa terapiyası dayandırılır və ya şüalanmanın dozası korreksiya olunur.

Xoralı siqmoiditli