n aktivliyinin xarakteri ilə bağlı ola bilər. Qaçış, nəqliyyatda gedərkən silkələnmə və intensiv fiziki yüklənmələr ağrının artmasına səbəb olur. Bəzi pasiyentləri gəyirmə, ürəkbulanma və qusma kimi əlamətlər narahat edir. Xroniki siqmoidit kəskinləşdikdə sadalanan simptomlar daha çox nəzərə çarpır, halsızlıq və hipertermiya meydana çıxır. Kəskinləşmələr tez-tez təkrarlandıqda və ya patologiya ağır gedişə malik olduqda bədən çəkisi itirilə bilər.

Xroniki siqmoiditli pasiyentlərdə qarın nahiyəsi palpasiya olunarkən siqmavari bağırsaq nahiyəsində ağrı aşkarlanır. Bəzən bağırsağın atipik lokalizasiyası ilə əlaqədar palpasiya zamanı ağrı qarnın sol yarısında deyil, orta xətt nahiyəsində və ya bir qədər sağ tərəfdə baş verir. Bağırsağın yerləşdiyi sahənin perkusiyasında timpanit müəyyən edilir.

Xroniki siqmoiditin ağırlaşmaları
Bir sıra xəstələrdə iltihab peritona yayılaraq, perisiqmoidit törədir. Belə hallar bitişmələrin formalaşması, bağırsağın hərəkətliliyinin azalması və ya tamamən itirilməsi ilə müşayiət olunur. Perisiqmoiditin klinik şəkli xroniki siqmoiditlə analojidir. Bitişmə xəstəliyi inkişaf etdikdə ağrı və dispeptik əlamətlərin güclənməsi mümkündür.

İltihab günəş kələfinə yayıldıqda ağrı sindromunun xarakteri dəyişir. Bu zaman ağrı defekasiya aktı və fiziki aktivlikdən asılı olmadan daim müşahidə olunur. Dərialtı toxumanın və ağ xəttin palpasiyası zamanı ifadəli ağrı müəyyən edilir.

Xroniki siqmoiditin diaqnostikası
Diaqnoz anamnez, klinik təzahürlər, laborator və instrumental müayinələrin nəticələri əsasında qoyulur. Konsultasiya prosesində həkim-proktoloq defekasiyanın tezliyini, nəcisin xarakterini, ağrıların lokalizasiya və davametmə müddətini, onların nəcis ifrazı, fiziki aktivliklə əlaqəsini dəqiqləşdirir. Palpasiya zamanı qarında ağrı və köp müəyyən edilir. Fekal kütlələrin makroskopik müayinəsində selik, bəzən isə irin və qan qarışıqları aşkarlanır. Nəcisin mikroskopik analizində epitel hüceyrələrinə, eritrosit və leykositlərə rast