yarımfabrikatlar, asan həzm olunan karbohidratlar, yağlı, qızardılmış, duzlu, kəskin və ədəvalı yeməklərin ustünlük, meyvə və tərəvəzlərin isə azlıq təşkil etməsi nəticəsində yaranır.

Belə rasion bağırsağın peristaltikasının zəifləməsinə, onun möhtəviyyatında zərərli birləşmələrin sayının artmasına səbəb olur. Peristaltikanın pozulması ilə əlaqədar bağırsaq möhtəviyyatının hərəkəti ləngiyir, zərərli maddələrin orqanın divarı ilə təmas müddəti uzanır. Mayenin sorulması hesabına nəcis kütlələrinin sərtləşməsi vəziyyəti daha da dərinləşdirir. Bərk konsistensiyalı fekal kütlələrin bağırsaq boyunca hərəkəti onun divarının zədələnməsi ilə müşayiət edilir. Sadalanan dəyişikliklər bağırsağın selikli qişasının xroniki iltihabına səbəb olur.

İltihabi dəyişikliklər nəzəriyyəsi ilə yanaşı digər hipotezlər də mövcuddur. Belə ki, embrional nəzəriyyəyə əsasən yoğun bağırsağın polipləri bətndaxili dövrdə bu orqanın divarının formalaşma proseslərinin pozulması nəticəsində əmələ gəlir. Poliplərlə müşayiət olunan bəzi sindromlar irsi xarakter daşıyır. Yoğun bağırsağın polipləri çox zaman həzm sisteminin digər xəstəlikləri ilə birgə rast gəlinir. Yuxarıda qeyd olunan risk amilləri və yaranma səbəblərindən əlavə alimlər zərərli vərdişlər (siqaretdən istifadə, spritli içkilərin həddindən artıq qəbulu), hipodinamiya və qeyri-qənaətbəxş ekoloji şəraitin mənfi təsirini də qeyd edirlər.

Yoğun bağırsağın poliplərinin təsnifatı
Klinik təcrübələrdə yoğun bağırsaq poliplərinin bir neçə təsnifatından istifadə olunur. Formalarından asılı olaraq, poliplərin bir neçə növü ayırd edilir: nazik və ya enli ayaqcıqlı göbələkşəkilli; süngəri xatırladan; üzüm salxımı formasında; sərt düyün şəklində.

Törəmələrin sayına əsasən:
Morfoloji quruluşuna görə:
yoğun bağırsağın vəzili (adenomatoz) polipləri. Poliplərin ən geniş yayılmış növü olub, xəstələrin orta hesabla 50%-də müşahidə edilir. Onlar vəzili epitelin sərt konsistensiyalı, çəhrayı və ya qırmızı rəngli törəmələridir. Adenomatoz