selikli qışasından kənarda (uşaqlıq boruları, yumurtalıqlar, həzm, tənəffüs və ya sidik-ifrazat sistemi) çoxalması ilə xarakterizə olunur. Hüceyrələrin yayılması kontakt, limfogen və ya hematogen yolla baş verir. Endometrioz şiş xəstəliklərinə aid edilmir, çünki bu patologiya zamanı heterotopik yerləşmiş hüceyrələr öz normal quruluşlarını qoruyub saxlayır.

Bununla yanaşı, xəstəlik bir çox ağırlaşmalara gətirib çıxarır. Uşaqlığın daxili qişasının bütün hüceyrələri yerləşməsindən asılı olmayaraq, cinsi hormonların təsiri altında siklik dəyişikliklərə məruz qalır. Onlar intensiv olaraq çoxalır, aybaşı zamanı qoparaq ayrılır. Bu da öz növbəsində kistaların yaranmasına, ətraf toxumaların iltihabına və bitişmə proseslərinin inkişafına səbəb olur. Daxili və xarici endometriozun birgə rastgəlmə tezliyi məlum deyil, lakin mütəxəssislərin fikrincə, uşaqlığın adenomiozu olan xəstələrin əksəriyyətində digər orqanlarda da endometrium hüceyrələrinin heterotopik ocaqları mövcuddur.

Adenomiozun səbəbləri
Adenomiozun səbəbləri
Bu patologiyanın yaranma səbəbləri dəqiq müəyyənləşdirilməmişdir. Sübut olunmuşdur ki, adenomioz hormondanasılı xəstəlikdir. Xəstəliyin inkişafına immunetitin pozulması, birləşdirici toxumanın endometriumu miometriumdan ayıran və endometriumun uşaqlığın divarına doğru inkişafının qarşısını alan nazik arakəsmənin zədələnməsi təkan verir. Arakəsmə abortlar, diaqnostik qaşımalar, uşaqlıqdaxili spiralın istifadəsi, iltihabi proseslər, doğuş (xüsusən fəsadlaşmış doğuş), əməliyyatlar və disfunksional uşaqlıq qanaxmaları (əməliyyatdan sonra və ya hormonal vasitələrlə müalicə fonunda) nəticəsində zədələnə bilər.

Аdenomiozun reproduktiv sistemin fəaliyyəti ilə bağlı digər risk amillərinə erkən və ya gecikmiş menarxe, cinsi həyata gec başlamaq, oral kontraseptivlərin qəbulu, hormonal terapiya və orqanizmdə estrogenlərin miqdarının artmasına səbəb olan piylənmə aiddir. İmmunitetin pozulması ilə assosiasiyalı adenomiozun risk faktorlarına isə əlverişsiz