. Normal qan və limfa dövranına mane olan bu şırımlar sonralar trofik xora, filayaqlıq və ətrafların hissəvi nəhəngləşməsinə gətirib çıxarır.

İplərin təsirindən periferik sinirlərin sıxılması nəticəsində əzələ atrofiyası ilə müşayiət olunan parez və ifliclər inkişaf edə bilər. Ağır hallarda qan dövranının kobud pozulmaları nəticəsində bətndaxili dövrdə ətrafın distal hissəsi nekrozlaşaraq qopur və ya doğuşdan sonra amputasiya olunur.

Bundan əlavə ətraf nahiyəsində olan amniotik iplər sindaktiliya, yalançı oynaq, oynaq kontrakturları, dırnaqların deformasiyası, əfrafların forma və ölçülərinin pozulmasına səbəb olur. Amniotik bağlarla anadangəlmə əyripəncəlik arasında əlaqənin olması müəyyən edilmişdir. Amniotik dartılma sindromu bu patologiyalı hər 3 uşaqdan birində aşkar olunur. Əyripəncəliyin iplərlə fiksasiya nəticəsində ətrafın hərəkətliyinin məhdudlaşması və ayağın uşaqlığın divarı tərəfindən sıxılması ilə əlaqədar yaranması ehtimal edilir.

12% hallarda amniotik iplər üz və kəllənin deformasiyalarını törədir. Burnun deformasıyası, üst dodaq (dovşandodaqlıq) və damağın bitişməməsi (qurdağızlıq), cəpgözlük, gözlər arası məsafənin böyüməsi, göz qapaqlarının sallanması, göz almasının inkişafdan qalması, göz almasının ölçülərinin kiçilməsi, qüzehli qişanın koloboması, buynuz qışanın metaplaziyası, göz yaşı vəzilərinin obstruksiyası və ya kəllənin kalsifikasiya proseslərinin pozulması müşahidə oluna bilər. Bağlar bədən nahiyəsində yerləşdikdə qastroşizis (qarnın ön divarında daxili orqanların dərialtına çıxmasına səbəb olan yarıq) и omfasele (göbək ciyəsinin yırtığı) inkişaf edə bilər. Göbək ciyəsinin dölün hipoksiyası ilə müşayiət olunan kompressiyası da mümkündür. Amniotik iplərin inkişafı vaxtından əvvəl doğuş hallarının yaranma ehtimalını artırır.

Amniotik bağların diaqnostikası
İplərin diaqnozu USM-in nəticələrinə əsasən qoyulur. Amniotik bağlar hamiləliyin 12-ci həftəsindən sonra (bəzən daha gec) aşkar edilir. Bir çox hallarda birləşdirici toxuma