ekssudatda 40-42% hallarda ilkin appendikulyar ocaqlar üçün xarakterik olan bağırsaq çöpləri aşkar edilir. Yumurtalıq və uşaqlıq borularının ilkin iltihabından əziyyət çəkən xəstələrin 24-25%-də hemolitik stafilokokka rast gəlinir. Xəstəliyin infeksion ocaqların qarın boşluğundan kənarda yerləşən idiopatik formaları əksər hallarda epidermal stafilokk və klebsiella tərəfindən törədilir.

Appendikulyar –genital sindromun risk amillərinə aşağıdakılar aiddir:
Kəskin və xroniki infeksiyalar. LOR-orqanların limfoid toxumanın cəlb olunması ilə gedən bakterial və virus infeksiyalar – tonzillit, rinofaringit, adenoidit, epidemik parotit zamanı AGS-un yaranma ehtimalı artır. Əksər hallarda sindrom yenicə su çiçəyi keçirmiş və MBS xəstəliklərindən (xroniki qastroduodenit və xolesistit) əziyyət çəkən qızlarda aşkarlanır.
Reproduktiv sistemin patologiyaları. Hər 3-cü xəstədə oliqo-, opso-, dismenoreya əlamətləri ilə təzahür edən aybaşı siklinin pozğunluqları rast gəlinir, predmenstrual sindrom kəskin nəzərə çarpan olur. Qızların təxminən 7-8%-nin anamnezində cinsiyyət sisteminin əvvəllər keçirilmiş iltihabı xəstəlikləri aşkarlanır. Sonoqrafiya və ya laparoskopiya zamanı hər 10 xəstədən birində funksional kistalar aşkar edilir.
Uşaq və yeniyetmələrin anatomik xüsusiyyətləri. İltihabın qarın və çanaq orqanlarına sürətli yayılması uşaq orqanizminin yüksək reaktivliyi, immun sistemin tam formalaşmaması, bağırsaq divarlarının mikroorqanizm və toksinlərə qarşı yüksək keçiriciliyi ilə əlaqədardir. Piyliyin inkişaf etməməsi, peritonun plastik funkisiyasının natamamlığı vəziyyəti ağırlaşdırır.
Apendikulyar çıxıntının yerləşmə xüsusiyyətləri. İltihabı prosesin appendiksdən uşaqlıq artımlarına və ya əks istiqamətdə yayılması appendikulyar çıxıntı daha böyük ölçüyə malik olduqda və ya kiçik çanağa düşməsi zamanı (düzbağırsaq-uşaqlıq dərinləşməsi) baş verir. 50% AGS-li xəstələrdə appendiks sağ qalça çuxuru, 37-39% hallarda— kiçik çanaq boşluğu, 9-10% xəstələrdə isə — kor bağırsağın