n arxasında (retrosekal vəziyyət) yerləşir.
Bağırsaq və uşaqlıq artımları arasında əlaqənin olması. Qadınların 1/2-1/3-də uşaqlığın enli bağı appendikulyar çıxıntının mezenteriumun kökü ilə qan və limfa damarlarının keçdiyi Klado bağı vasitəsilə birləşir. Bu anatomik törəmənin olması appendiks və sağ yumurtalıq artımları arasında infeksiyanın limfogen və hematogen yolla yayılmasına şərait yaradır.
Kiçik çanaq orqanlarının hiperemiyası. Aybaşı siklinin ikinci yarısında hemodinamikanın pozuması iltihabın yaranma və yayılmasına sürətləndirir. 10-11% qızlarda appendikulyar-genital sindrom üçün xarakterik ağrı sindromu ovulyasiya zamanı, ovulyasiyadan 1-2 gün sonra və ya aybaşının başlanmasından 1-2 gün əvvəl müşahidə olunur.
Appendikulyar-genital sindromnun patogenezi
Appendikulyar-genital nahiyədə iltihabi proses yarandıqda ilkin zədələnmə ocağı soxulcanabənzər çıxıntı, uşaqlıq artımları və ya çanaq boşluğunda yerləşə bilər. Mikrobların təsirindən alterasiya ocaqları yaranır, bir müddətdən sonra kataral ekssudat əlamətlərinin inkişafı, ağır hallarda isə toxumaların irinləmə və əriməsi müşahidə olunur. Erkən ağrı sindromunun yaranması appendiksin birincili zədələnməsi zamanı limfoid toxumanın hiperplaziyası nəticəsində çıxıntının mənfəzinin tutulması müşahidə olunur, ekssudatın inkişafı qarındaxili təyziq və divarların işemiyasının sürətli artmasına gətrib çixarır. Selikli qışanın keçiriciliyinin yüksəlməsi appendiks, periton və qonşu orqanların bütün qatlarının iltihaba cəlb olunmasına səbəb olur.

İlkin ocaq yumurtalıq və ya fallop borularında yerləşdikdə, törədici hematogen və ya limfogen yolla soxulcanabənzər çıxıntıya yayılır. Appendikulyar-genital patoloji pozğunluqların əsas xüsusiyyəti əksər xəstələrdə yumurtalıq toxumlarınıın dərin zədələnməsi hesab olunur. AGS zamanı ovarial toxumada baş verən mikrosirkulyator pozulmalar, ödem, işemiya, mono- və polinuklear hüceyrə infiltrasiyası follikulların yetişməsini aktivləşdirir. Eyni zamanda autoloji ovarial