antigenin yaranmasına cavab olaraq limfositlərin blasttransformasiyası və makrofaqların transformasiyası ilə gedən autoimmun reaksiyaların yaranma riski artır. Nəticədə herminativ elementlərin çoxsaylı obturasion və kistoz atreziyaları sayəsində qonadların pauperizasiyası baş verir

Appendikulyar-genital sindromunun təsnifatı
Appendikulyar-genital sindromun son sistemləşdirilmiş təsnifatı hələ işlənib hazırlanmamışdır. Ginekologiya sahəsinin mütəxəssisləri bu sindromun formalarının ayrid etmək üçün bir neçə faktorları-etiologiya və patogenez, o cümlədən törədicinin spesifikliyi, davam etmə müddəti və ağırlaşmaların olmasını nəzərə almağı məsləhət görürlər. Klinik olaraq daha geniş təsnifat birincili patoloji ocağın yerləşməsi əsasında tərtib olunur:

Appendikulyar. İlkin iltihabi dəyişikliklər soxulcanabənzər çıxıntıda yaranır, sonra proses uşaqlıq artımlarına yayılır. Sindrom kəskin appendisit fonunda və ya əvvəllər bu səbəbdən əməliyyat olunmuş xəstədə inkişaf edir.
Genital. İlkin ocaq yumurtalıq və ya uşaqlıq borularında lokalizasiya olur. kəskin və ya kəskinləşmiş ooforit, salpingit, adneksit zamanı da AGS-in formalarına rast gəlmək olar. Appendiksin zədələnməsi ikincili olur və ilkin olaraq iltihaba periappendikulyar periton qoşulur.
İdiopatik (kriptogen). İlkin olaraq pelvioperitonitin inkişaf etməsi ilə xarakterizə olunan çanaq orqanlarının zədələnmə formasıdır. İltihabın əsasını genital və ekstragenital patologiya təşkil edir. Belə hallarda infeksiya limfogen və ya hematogen yolla yayılır.
Düzgün müalicə taktikasının seçimində törədicinin spesifikliyini nəzərə almaq lazımdır. AGS zamanı iltihab adətən qeyri-spesifik olur, lakin bu patologiyanın yaranmasında mikoplazma, xlamidiya və digər cinsi infeksiyaların törədiciləri də istisna deyil. Xəstəliyin gedişindən asılı olaraq kəskin və xroniki formalar ayırd edilir. Ayrıca olaraq appendikulyar və genital mənşəli ağırlaşma variantlarına da arst gəlinir.

Appendikulyar-genital sindromun