23-25% qadınlarda müşahidə olunan birincili sonsuzluqdur. Xəstələrin təxminən 1/3 –də ovarial-aybaşı siklinin pozulmalarına rast gəlinir. Qonadların birləşdirici toxumasının iltihabdan sonrakı dəyişikliklərı nəticəsində yumurtalığın apopleksiyasının (xüsusən sağ yumurtalıq) yaranma ehtimalı artır.

Appendikulyar-genital sindromnun diaqnostikası
Appendikulyar-genital sindrom-un son diaqnozu ancaq intraoperasion yolla qoyulur. Fizikal, laborator və instrumental müayinələr bir çox hallarda sadəcə bu patologiyadan şübhələnməyə imkan yaradaır. Xarakter klinika və periappendikulyar perutonun spesifik qıcıqlanma əlamətləri (Şötkin- Blümberq, Rovzinq, Sitkovski, Voskresenski) aşkar olunduqda, kompleks müayinə planı aşağıdakı diaqnostika metodlarını özündə birləşdirir:

Qanın ümumi analizi. Hemoqrammanın göstəriciləri kəskin iltihabi proses üçün xarakterikdir. Adətən sola melli leykozitoz, EÇS-nin artması müşahidə olunur. Toksiki dənəli neytrofillərə də rast gəlmək olar.
Ginekoloq müayinsi. Cinsi həyat sürən xəstələrdə uşaqlıq yolunun müayinəsi aparılır. Palpasiya zamanı uşaqlıq artımları (adətən sag artımlar) sərt və ağrılı olur. Uşaqlığın arxa tağı sərtləşmişdir. Qız uşaqlarına rektal müayinə təyin olunur.
Çanaq orqanlarının USM. Uşaqlıq artımları iltihabi prosesə cəlb olunduqda fallopiya borularının divarları qalınlaşır, yumurtalığın forması dəyişir, ovarial stromada kistoz törəmələr aşkar olunur. Qarın boşlüğünda ekssudat qeyd olunur. Appendiksin diametri böyüyür, divarında rigidlik müşahidə olunur.
Uşaqlıq yolundan götürülən yaxmanın müayinəsi. Qadın cinsiyyət sisteminin iltihabi xəstəliklərində uşaqlıq yolundan götürülmüş yaxmada törədicini təyin etmək mümkündür. Bununla mikroorqanizmin antibiotikə qarşı həssaslığı da yoxlanılır.
Diaqnostik laparoskopiya. Bu endoskopik müayinə diaqnostikanın qızıl standartı sayılır. Onun vasitəsilə laparotomiya aparmadan appendiks, yumurtalıq, fallopiya boruları, peritonun vəziyyətini obyektiv qiymətləndirmək