aralıq toxumalarının tonusunun azalması (35 yaşdan yuxarı ilk dəfə doğan qadınlara xas olur), bu nahiyənin əzələlərinin ifadəli inkişafı, anamnezdə tez-tez təkrarlanan vaginit və kolpitin olması, doğuşdan sonrakı çapıqları misal göstərmək olar. Aralığın cırılması həmçinin həkim-ginekoloqun qeyri-rasional, aqressiv taktikası ilə əlaqədar baş verə bilər.


Etiologiya və inkişaf mexanizmindən asılı olaraq, aralığın cırılmasının 2 forması mövcuddur:

Aralığın cırılmalarının 4 ağırlıq dərəcəsi ayırd edilir:

Aralığın mərkəzi cırılması ayrıca qeyd olunur. Belə hallarda intakt arxa bitişmə ilə anus arasında qüsur formalaşır. Eləcə də regional əzələlərin dəri örtüklərinin tamlığının saxlanılması ilə müşayiət olunan cırılmaları mümkündür. Bu variantlara çox az rast gəlinir.

Aralığın cırılmasının əlamətləri
Aralığın cırılmasının əlamətləri
Demək olar ki, bütün hallarda aralığın cırılmasından əvvəl onun yaranma riski – patoloji vəziyyət qeydə alınır, bu da perineotomiya və ya epiziotomiyanın aparılmasına göstəriş sayılır. Onun patogenezində regionar qan və limfa damarlarının venoz və limfatik durğunluğa, işemiyaya gətirib çıxaran kompessiyası başlıca rol oynayır. Aralığın cırılma təklükəsi klinik olaraq, anal dəlik və uşaqlıq yolu arasında qabarma, artan ödem, solğunluqla əvəz olunan sianozla təzahür edir. Bir qədər sonra dəri örtüklərində parlaqlıq yaranır, çatlar formalaşır və nəticədə aralıq nahiyəsində cırılmalar baş verir. Aralığın cırılması dölün gəliş hissəsinin təsirindən yumşaq toxumaların tamlığının pozulması ilə xarakterizə olunur. Ağırlıq dərəcəsindən asılı olaraq, dəri örtükləri, əzələlər, uşaqlıq yolu və düz bağırsağın divarları, anal sfinktor zədələnə bilər.

Aralığın cırılmasının əsas ağırlaşması regionar qan damarlarında qanaxma hesab olunur. Bir qayda olaraq, I və II dərəcəli patologiyalarda qanitirmə minimaldır. III və IV dərəcə zamanı, eləcə də venaların varikoz genişlənməsi fonunda massiv qanaxmalar yarana bilər. Doğuş yollarının