elementlərinə təsir edən amillərlə bağlıdır. Mütəxəssislərin fikrincə autoimmun ovarial iltihabı yaradan səbəblər aşağıdakılardır:


Genetik qüsur. Patologiya 1ci ve 2ci tip autoimmun poliqlandulyar sindromun quruluşunda aşkarlanır. 1-ci variant autosom-resessiv olub, 21-ci xromosomda yerləşən AİRE genin qüsuru zamanı yaranır. İkinci variant irsi xarakter daşıyır, HLA-B8, DR4, DR5, R3 haplotipleri ile assosiasiya olunur.
Reproduktiv orqanların iltihabı. 5 ildən çox xroniki gedişli endoservisit, endometrit, adneksit, salpingitdən əziyyət çəkən xəstələrdə, o cümlədən appendikulyar-genital sindrom keçirən qadınlarda autoimmun reaksiyanın əmələgəlmə riski yüksək olur. Yumurtalıqların autodestruksiyası adətən qaşınma, abort, laparotomik müdaxilələr aparılmış qadınlarda rast gəlinir.
Klinik müayinələrin nəticələri göstərir ki, tərkibində cinsi infeksiyaların törədicilərinin rast gəlindiyi mikrob assosiasiyalarının yaratdığı kiçik çanaq orqanlarının iltihabı olan qadınlar yumurtalıqların autoimmun zədələnməsinə daha meylli olur. Autoimmun ooforitin yayılma tezliyi qonoreya, genital xlamidioz, trixomoniazdan əziyyət çəkən qadınlar arasında daha yüksəkdir. Xəstəliyin qeyri-spesifik törədiciləri arasında daha çox korine- ve enterobakteriyalar qeyd olunur.

Аutoimmun ooforitin patogenezi
Autoimmun ooforitin inkişaf mexanizmi onun yaranma səbəblərindən asılıdır. Xəstəliyin irsi formalarında DNT qüsuru səbəbindən stereoidogenezi təmin eden fermentlərə və vəzili toxumanın aktiv hüceyrələrinə qarşı antitellər yaranır. Xroniki ginekoloji patologiyalı xəstələrdə mikrob antigenlərinin uzunmüddətli təsiri iltihabəleyhinə sitokinləri aktivləşdirir. Bundan başqa yumurtalıq toxumalarının iltihabi destruksiyası ovarial antigenlərin yaranmasına və onlara cavab olaraq antiovarial anticisimlərin ifraz olunmasına gətirib çıxarır. Böyümə mərhələsində olan 6mm-dən böyük ölçülü follikullar zədələnməyə daha həssasdır.

Fizioloji ovulyasiyaya xas olan siklik dəyişikliklərdən fərqli