i olaraq, ooforitlerin autoimmun formalarında interleykin-1 ifraz edən T-limfositlerin aktivliyi həmişə yüksək olur. Bunun nəticəsində yumurtalıqların rezident makrofaqları aktivləşir, γ interferon, transformasiyaedici böyümə faktoru α və β, şiş nekrozu faktoru – α, fibroblastların böyümə faktoru və follikulyar toxumanın atreziyasına səbəb olan digər sitokinlərin ifrazı güçlənir. Yetişmiş follikulların prosesə daha çox qoşulması estrogenlərin sintezinin azalmasına, lütein fazasının pozulmasına, birincili-ovarial hiper – və normoqonadotrop çatışmazlığa səbəb olur

Аutoimmun ooforitin əlamətləri
Аutoimmun ooforitin əlamətləri
Autoimmun ooforit zamanı əlamətlər tədricən artır, klinik şəkil yumurtalıqların follikulyar və vəzili toxumalarının zədələnmə dərəcəsindən asılıdır. Autoimmun ooforitin ən xarakter əlaməti ovarial-aybaşı siklinin pozulmasıdır. İlkin mərhələlərdə qanlı ifrazatın miqdarı azalır, sonralar aybaşı müddəti qısalır, aybaşı arası interval ise 42-60 gün və ya daha çox olur. Sikl qeyri – ritmik xarakter alır. Ovarial toxumanın kobud zədələnməsi zamanı aybaşı tamamilə kəsilir. Ağrı sindromu autoimmun ooforit iltihabi ginekoloji xəstəliklərin kəskinləşməsi fonunda inkişaf etdikdə yaranır. Xəstələr adətən qarnın aşağı hissəsi ve qasığın üstünde lokalizasiya olan küt, sızıltılı ağrıdan şikayətlənir. Ağrı düz bağırsağa ve aralığa yayıla, cinsi akt zamanı güclənə bilər. Yumurtalıqların autoimmun zədələnməsi zamanı alqodismenoreyanın yaranmasına da rast gəlmək olar. Xəstəliyin uzunmüddətli gedişi zamanı xəstələrdə reproduktiv funksiya pozulur ve sonsuzluq yaranır.

Аutoimmun ooforitin ağırlaşmaları
Xəstəliyin ən ciddi ağırlaşması birincili-ovarial çatışmazlıqla əlaqədar baş verən sonsuzluqdur. Fertillik qabiliyyəti əvvəllər hamilə qalmayan xəstələrlə yanaşı, doğuş keçirən qadınlarda da pozula bilər. Sonsuzluğun birbaşa səbəbi ovulyasiyanın olmamasıdır. Müayinələr əsasında aydın olmuşdur ki, hiperqonadotrop amenoreya hallarının 30-69%- də və ovarial