çatışmazlığın normoqonadotrop növü rast gəlinən xəstələrin 1/3-də qanda yumurtalıq toxumasına qarşı antitellər aşkarlanır. Autoimmun pozğunluq zamanı antispermal antitellərin (ASAT) səviyyəsinin artması nəticəsində proses daha da dərinləşir. Xəstələrin 10-15% -də patologiyanın sonrakı dövrlərində erkən klimaks başlaya bilər.

Аutoimmun ooforit diaqnostikası
Xəstələrdə aybaşı sikli davamlı pozulduqda və sonsuzluğa görə aparılan müalicə rezistent olduqda autoimmun ooforitdən şübhələnmək lazımdır. Xəstənin immun statusunu, yumurtalıqların morfoloji quruluşunu və sekretor funksiyalarını yoxlamaq üçün laborator və instrumental müayinələr aparılır. Diaqnostik məqsədlə aparılan aşağıdakılar üsullar informativliyi ilə seçilir:

Antiovarial anticisimlərin səviyyəsinin təyini. Yumurtalığın stromasına, follikulyar və qranulyoz hücəyrələrə qarşı anticisimlərin miqdarı bu patologiyada orta hesabla 2,5% artır. Yoxlanan qadınların təxminən 11-12%-də yumurtalığın şəffaf qişasına (Zona Pellucida) qarşı anticisimlər qeyd olunur.
İmmun statusun qiymətləndirilməsi. Qanda interleykinlərin-1, 4, 6 konsentrasiyası yüksəlir. Eyni zamanda interleykin-10 və 12 bir qədər azalır. Şiş nekrozu faktoru (TNF) kəskin artır. Həmçinin qeyri-spesifik immunitetin aktivliyini göstərən γ-interferonun səviyyəsi yüksəlir.
Cinsi hormonların səviyyəsi. Ovarial sekretor funksiyanın zəifləməsi estrogen və progesteronun səviyyəsinin azalması ilə təzahür edir. Xəstələrin 2/3-də hipofizin qonadotrop hormonlarının, ilk növbədə FSH sintezinin artması müşahidə olunur. Lakin qonadotropinlərin səviyyəsi pozulmaya da bilər.
Çanaq orqanlarının USM. Autoimmun ooforit zamanı sonoqrafik müayinənın nəticələri orqanın morfoloji dəyişikliklərini təsdiq edir. Yumurtalıqların ölçüləri adətən kiçilmiş olur. Xəstəliyin ilkin mərhələlərində çoxsaylı follikulyar kistalar aşkar oluna bilər.
Əgər patologiya cinsi infeksiyalarla əlaqəlidirsə antibakterial preparatın seçimi üçün iltihani prosesin törədicisi təyin