n olunmalıdır. Adətən bu məqsədlə PZR –diaqnostika, İFA, İFR, servikal kanaldan götürülmüş yaxmanın bakterioloji analizi aparılır. Ooforitin autoimmun formasının infeksion ooforit, endometrioz, yumurtalığın xoş və bədxassəli şişləri, tükənmiş yumurtalıqlar sindromu, kiçik çanaqda bitişmələr, aybaşı funksiyasının pozulmasına, endokrin və boru mənşəli sonsuzluğa səbəb olan diğər xəstəliklərlə differensial diaqnostikası aparılır. Ehtiyac olduqda xəstə endokrinoloq, immunoloq, onkoloq, cərrah, reproduktoloq müayinəsinə göndərilir.


Аutoimmun ooforitin müalicəsi
Antiovarial anticisimlər tərəfindən törədilən destruktiv proseslər zamanı həkim taktikası immunoloji statusun korreksiyasına, cinsi hormonların sekresiyasının bərpasına, ovulyator siklin maksimal dərəcədə saxlanılmasına yönəldilmiş olur. Ooforit digər autoimmun proseslər kimi, aparılan terapiyaya qarşı yüksək rezistentliyi ilə fərqlənir, buna görə xəstəlik zamanı kompleks şəkilli müalicənin aparılması mütləqdir. Adətən patogenezin müxtəlif zəncirlərinə təsir edən və aşağıdakı təsirlərə malik müalicə sxemindən istifadə olunur:

Antibakterial təsir. Əgər ooforit reproduktiv orqanların infeksion xəstəliklərinin fonunda yaranmışsa, bu halda antibiotikoterapiya məsləhət görülür. Dərman vasitəsinin seçimi və ya antibiotiklərin kombinasiyası zamanı törədicinin həssaslığı nəzərə alınmalıdır.
İmmunosupressiv təsir. Seçim preparatı olaraq qlükokortikoidlərdən istifadə olunur. Onların təyini prosesin ilkin mərhələlərində daha effektiv olur, lakin bu vasitələr immun sistemin bütün zəncirlərini zəiflədir və bir sira yan təsirlərlə müşahidə olunur.
Antiinterleykin təsir. Ooforitin autoimmun formalarının terapiyasında davamlı remisiya əldə etmək üçün adətən xəstəliyin patogenezinin əsas zəncirlərindən sayılan interleykin 1L-1 reseptorlarının antaqonistlərindən istifadə olunur.
Hormonal fonun tənzimi. Estrogen-hestagenlərlə əvəzedici terapiya ovarial çatışmazlıqla bağlı pozğunluqları əhəmiyyətli dərəcədə azaltmağa