kalium hidroksidlə qarışdırılması zmanı iylənmiş balıq qoxusu yaranır və ya güclənir. Kolposkopiyada ödem, hiperemiya, ilfiltrasiya və qansızma müşahidə olunmur. Bakterial vaginozlu xəstələrin 39%-də uşaqlıq boynunun vaginal hissəsinin patoloji dəyişikliklərinə: çapıq, eroziya, ektropion və ya servisitə rast gəlinir.

Bakterial vaginozun diaqnostikası
«Bakterial vaginoz» diaqnozu şikayətlər, anamnez ginekoloji və xüsusi müayinələr əsasında qoyulur. Anamznezin toplanması zamanı həkim reproduktiv sistemin pozğunluqlarının, endokrin və somatik xəstəliklərin, anamnezdə doğuş, abort və cinsi orqanlarda aparılan cərrahi müdaxilələrin olmasını, xəstənin hormonal preparatlar, antibakterial vasitələr, kontraseptiv vasitələrdən istifadə etməsini, cinsi həyatın intensivliyini dəqiqləşdirir.

Bakterial vaginoz zamanı əsas laborator müayinə üsulu arxa tağdan götürülmüş və Qram üsulu ilə rənglənmiş yaxmanın mikroskopiyası hesab olunur. Mikroskopik müayinədə leykosiylərin sayı, uşaqlıq yolu mikroflorasının tərkibinə daxil olan mikroorqanizmlərin forma və tipi təyi olunur. Latobasilərin sayının azalması, anaerobların miqdarının artması bakterial vaginozun olmasını təsdiqləyir. Xəstəliyin xarakterik əlaməti “açar” hüceyrələri – membranında müxtəlif mikroorqanizmlərə (qardnerella, kokk, mobilunkus) rast gəlinən yetkin epitel hüceyrələri hesab olunur. Normada adətən bu hüceyrələrə rast gəlinmir. Bəzi hallarda yaxmada epitel hüceyrələri ilə yanaşı adheziyaya uğramış laktobasillərin olması bakterial vaginozun diaqnozunun səhv qoyulmasına səbəb olur.

Bakterial vaginozun təqdiqinə həsr olunmuş bir sıra elmi işlərdə bu xəstəliyin diaqnostikasında seroloji, immunoferment və kultural müayinələrin vacibliyi qeyd olunur, lakin hal-hazırda bu metodlar sadəcə elmi maraq daşıyır və geniş klinik təcrübədə istifadə olunmur. Bakterial vaginozun diaqnostik kriteriyalarına spesifik ifrazatın olması, yaxmanın mikroskopiyası zamanı açar hüceyrələrin aşkar olunması, pH səviyyəsinin