xəstəlikləri arasında rastgəlmə tezliyi 1:1 000 – 1:4 000 təşkil edir. Kompensasiya mərhələsində adətən dizontogenetik pozğunluqlar aşkar edilmir, məhz hestasiya dövründə təzahür edir. Embriogenezin ümumiliyi ilə böyrəyin natamam inkişafı əksər hallarda reproduktiv orqanların qüsurları ilə müşayiət olunur. Bu səbəbdən təkbuynuzlu uşaqlıq, uşaqlıq boşluğu və uşaqlıq yolunun arakəsməsi rast gəlinən xəstələr ehtimal olunan tək böyrəyin vaxtında aşkar olunması məqsədilə müayinədən keçməlidir.
Nefrektomiyanın nəticəsi. Mamalıq təcrübəsində bir böyrəyi xaric edilmiş hamilələrə tez-tez rast gəlinir, hestasiya bu əməliyyatı keçirmiş xəstələrin 0,1-1%-də rast gəlinir. Nefroktomiya pionefroz, böyrəyin vərəmi, şiş xəstəliklərində, dayanıqlı terapevtik arterial hipertenziya ilə müşayiət olunan pielonefrit zamanı aparılır. Az hallarda bu əməliyyat hidronefroz, böyrək daşı xəstəliyi, travmatik zədələnmələr və ya terminal böyrək çatışmazlıqlı qohuma orqan köçürülməsi məqsədilə icra olunur. 10-12% hallarda zədələnmiş böyrəyin çıxarılma səbəbi bədxassəli neoplaziya sayılır.
Bir böyrəyi olan qadınlarda hamiləliyin patogenezi
Orqanizmdə yeganə böyrək fəaliyyət göstərdikdə nefronlarının funksional yükü artır. Orqanın ölçüləri böyüyür, böyrək qan dövranı 30-50% güclənir. Anadangəlmə qüsurlar zamanı kompensator dəyişikliklər tədricən, nefrektomiyadan sonra 2 mərhələli inkişaf edir. İlk növbədə sağlam böyrəyin bütün nefronların aktivasiyası ilə müşayiət olunan nisbi funksional çatışmazlığı baş verir. Orqanın bütün ehtiyat imkanları su və natrium-xloridi xaric etmək üçün mobilizə olunur. Qanda azot birləşmələrinin toplanması yumaqcıq və borucuq zonalarının həcmi və funksional hipertrofiyasına səbəb olur. Tədricən orqanın filtrasiya qabiliyyəti 85-95% artır, nefronların funksional ehtiyatı bərpa olunur. Böyrəyin tam funksional qabiliyyətin 1.5-2 il ərzində əldə edilir.

Orqanın yüksək ehtiyat qabiliyyətinə baxmayaraq (normada parenximanın 25% fəaliyyət göstərir) , hamiləlik