n sərbəst şəkildə ayrılmasını mümkünsüz edir.

Epitelin kifayət qədər nazilməsi süngərəbənzər qatın hissəvi və ya tam itməsi ilə müşayiət olunur. Nəticədə xorial xovlar fibrinoid yığıntıları ilə miometriumdan aralanır, daha ağır hallarda əzələ lifləri ilə birbaşa təmasda olur, hətta əzələ qatına invaziya edir. Plasentar arakəsmələrin bir hissəsi miositlərdən formalaşır, plasentar sahənin altında yerləşən miometrium güclü vaskulyarizasiya olunur. Doğuşdan sonra kavernoz dəyişilmiş əzələ toxuması oksitosinin təsirindən yığıla bilmir, bu da massiv uşaqlıq qanaxmalarının inkişafı ilə nəticələnir.

Ciftin bitişməsinin təsnifatı
Cift bitişməsinin əsas növlərinin sistematizasiyasının kriteriyalarına cift toxumasının anomal bitişmə sahəsi və onun uşaqlığa invaziyasının dərinliyi aiddir. Bu yanaşma ağırlaşmaların daha dəqiq proqnozlaşdırılmasına və optimal həkim taktikasının seçilməsinə kömək edir. Bitişmə tam (bütün ciftin prosesə cəlb olunması) və hissəvi (normal və patoloji plasentasiya ocaqları ilə) olur. İnvaziyanın dərinliyindən asılı olaraq, pozğunluğun aşağıdakı növləri ayırd edilir:

Yalançı bitişmə (placenta adhaerens). Uşaqlığın saxlnılması baxımından daha qənaətbəxş proqnoza malik olur. Həqiqi bitişmələrlə müqayisədə daha çox rast gəlinir. Süngərəbənzər maddənin çapıqlı dəyişiklikləri zamanı yaranır. Xorial xovlar desidual qişaya sıx formada sirayət edərək, bazal membrana çatırlar. Miometriuma invaziya müşahidə olunmur. Cift sərbəst şəkildə ayrılmır, cift toxumasının əllə ayrılması boşluqlu əməliyyatların qarşısını almağa kömək edir.
Həqiqi bitişmə. Süngərəbənzər toxumanın atrofiyası fonunda inkişaf edir, Развивается на фоне атрофии губчатого слоя, xoroin xovlarının əzələ lifləri, miometrium və uşaqlığın hüdudlarından kənara invaziyası ilə təzahür edir. Ciftin əllə ayrılması mümkün olmur. Əksər hallarda zahının həyatını xilas etmək üçün yeganə üsul uşaqlığın cərrahi yolla çıxarılması hesab edilir.
Ciftin bitişməsinin əlamətləri
Ciftin bitişməsinin