n 10mm-ə qədər və daha çox azalması, ciftin qalınlığında kista, hiperexogen törəmələrin olması xarakterikdir. Uşaqlığın əzələ divarında lakunar tipli qan cərəyanı, hipo- və anexogen sahələrin aşkarlanması zamanı bitişmə ehtimalı yüksəlir.
Rəngli doppleroqrafiya. Bitişmənin prenatal diaqnostikasının qızıl standartı hesab olunur. Müayinə prosesində anomal damar sahəsinin lokalizasiyası dəqiq müəyyən edilir. Pozğunluğun patoqnomik əlaməti subplasentar venoz kompleksin genişlənməsidir. Bu üsul həmçinin xorial xovların miometriuma invaziya dərinlliyini dəqiq qiymətləndirir.
Son illər diaqnostik məqsədlə mama-ginekoloqlar çox vaxt MRT-pelviometriya təyin edirlər. Onun köməyilə şübhəli hallarda uşaqlıq divarının nahamarlığı, miometrium və cift toxumasının patoloji qeyri-həmcins quruluşu dəqiq vizualizasiya olunur. Pozğunluğun dolayı laborator əlamətinə alfa-fetoproteinin konsentrasiyasının yüksəlməsi aiddir.

Doğuşlarda patologiyanın aşkar edilməsi zamanı ciftin əllə ayrılması üsulu ilə həqiqi və yalançı bitişmə arasında differensial diaqnostika aparılır. Cift toxumasının bərk bitişməsi zamanı onun əllə tam şəkildə ayrılması mümkündür, bu yolla profuz qanxmaların qarşısı alınır. Ciftin vahid formada ayrılmasının mümkün olmaması, toxumaların cırılması, uşaqlıqda ayrıca paycıqların müşahidə edilməməsi həqiqi bitişməni sübut edir. Xəstəlik massiv uşaqlıq qanaxmaları ilə müşayiət edilən digər pozğunluqlarla: uşaqlığın hipotoniyası, DDL-sindromu, koaqulopatiyalar, ikiləşmiş və ya ikibuynuzlu uşaqlığın boru bucağı nahiyəsində normal bitişən ciftin rast gəlindiyi hamiləliklər və s. ilə differensiasiya olunur. Göstərişlər olduqda pasiyent uroloq, proktoloq, cərrah, anestezioloq-reanimatoloq tərəfindən konsultasiya edilir.

Ciftin bitişməsinin müalicəsi
Patologiyanın aşkarlanması cərrahi əməliyyatın aparılması üçün göstəriş hesab olunur. Bitişmənin antenatal diaqnostika zamanı təbii doğuşların aparılması qadağandır. Hestasiyanın 37-39-cu həftəsində planlı, pozğunluğun