Ciftin bitişməsi — xorial xovların anomal inkişafı olub, trofoblastların qopan bazal qişaya, miometriuma, perimetriuma, ətraf orqanlara invaziyası ilə xarakterizə olunur. Ciftin ayrılması əlamətlərinin olmaması, doğuşdan sonrakı dövrdə profuz uşaqlıq qanaxmaları, qonşu orqanların cəlb olunmasının simptomları (çanaq ağrıları, sidik və nəcisdə qan izləri, qəbizlik və s.) ilə təzahür edir. Diaqnostik məqsədlə çanaq orqanlarının USM, rəngli doppleroqrafiya, MRT-pelviometriya, alfa-fetoproteinin səviyyəsinin təyinindən istifadə olunur. Müalicə: ciftin əllə ayrılması, Qeysəriyyə əməliyyatı, uşaqlığın supravaginal amputasiyası, histerektomiya, metroplastika.

Ciftin bitişməsi barədə ümumi məlumat
Ciftin bitişməsi ilk dəfə 1836-cə ildə ingilis ginekoloqu Ceyms Simpson tərəfindən təsvir olunmuşdur. Pozğunluğun morfoloji əsasını 1889-cu ildə alman patoloqu Frederik Hart müəyyən etmişdir. Son 50 il ərzində patologiyanın tezliyinin 10 dəfələrlə yüksəlməsi (hər 2500 hamiləliyə 1 pozğunluq) qeydə alınır, bu da Qeysəriyyə əməliyyatlarının sayının sürətlə artması ilə birbaşa əlaqəlidir. Çox zaman xorionun patoloji dərin invaziyası cift gəlişi ilə müştərək şəkildə rast gəlinir. Tədqiqatların nəticələrinə əsasən doğuşun ilk dəfə cərrahi yolla aparılmasından sonra ciftin bitişmə riski 10%, 4-5 dəfədən sonra isə 60% və daha çox yüksəlir.

Ciftin bitişməsinin səbəbləri
Ciftin bitişməsinin səbəbləri
Xorion xovlarının uşaqlıq qişalarına patoloji invaziyasına həm endometriumun lokal distrofik dəyişiklikləri, həm də blastogenezin pozulması səbəb olur. Pozğunluğun inkişaf riski qadının yaşı və hamiləliklərinin sayına mütənasib şəkildə artır. Mamalıq və ginekologiya sahəsinin əksər mütəxəssislərinin fikrincə cift toxumasının bitişməsinin başlıca səbəbləri aşağıdakılardır:


Uşaqlıq divarının çapıqlı dəyişiklikləri. Endometriumun lokal distrofiyası keçirilmiş cərrahi müdaxilələr, invaziv manipulyasiyalar – Qeysəriyyə əməliyyatı, miomektomiya, abort, diaqnostik qaşınmadan sonra