spazmı. Plasentar qan cərəyanı sistemində damar tonusunun yüksəlməsi hipertoniya xəstəliyi, hestoz, böyrək xəstəlikləri (diffuz qlomerulonefrit, xroniki pielonefrit, amiloidoz, hipoplaziya, polikistoz), ürək və aortanın anadangəlmə və qazanılmış qüsurları, beyin şişləri, feoxromositoma, aldosteroma, digər endokrinopatiyalarla əlaqədar simptomatik arterial təzyiqdən əziyyət çəkən hamilələrdə müşahidə olunur. Zamanla damarların tonik daralması onların elastikliyinin azalması və divarlarında həll olmayan birləşmələrin toplanması ilə ağırlaşır.
Endotel qişanın zədələnməsi. Damar divarının daxili qatının tamlığının pozulması onun adgeziv xüsusiyyətlərini artırır, mikrotromblaşma və sklerozlaşmanın yaranmasına səbəb olur. Bu pozğunluqlar insulindən asılı, insulindən asılı olmayan və hestasion diabet, generalizəolunmuş vaskulit, autoimmun proseslər, xroniki endometriti olan xəstələr üçün xarakterikdir. İfadəli kapilyarotoksikoz bir sıra infeksion xəstəliklər: kəskin angina, qızılca, skarlatina, su çiçəyi, herpes, xlamidioz, toksoplazmoz, sitomeqalovirus infeksiyası zamanı inkişaf edir.
Qanın hiperkoaqulyasiyası. Hamiləliyin II trimestrində yaranan xronometrik hiperkoaqulyasiya norma sayılaraq, doğuş zamanı çoxlu miqdarda qan itirmənin qarşısını alır. Qanın patoloji yüksək laxtalanması trombositozlu, hiperprotrombinemiyalı xəstələrdə prokoaqulyantların miqdarı və aktivliyinin artması hallarında qeyd olunur. Şok, sepsis, iri sahəli yanıqlar, DDL-sindromu zamanı antikoaqulyant amillərin təsiri pozulur. Trombofiliya antifosfolipid sindromun (AFS), hiperhomosisteinemiyanın və bir sıra irsi fermentopatiyaların klinik əlaməti sayılır.
Cift damarlarının emboliyası. İnfarkt damarların normada qan məcrasında müşahidə olunmayan müxtəlif yad substansiyalarla qəflətən tutulması nəticəsində inkişaf edir. Emboliyanın səbəblərinə aşağı ətrafların varikoz xəstəliyi və tromboflebiti zamanı qopmuş tromblar, bud və digər iri, borulu sümüklərin geniş sahəli sınıqlarında piy toxuması,