if pozğunluqlar nəticəsində əmələ gəlir. Formalaşma mexanizminə görə infarktın aşağıdakı növləri ayırd edilir:

Qırmızı. Cift toxumaları desidual qişanın bir və ya bir neçə ana damarlarından daxil olan qanla hopmuş olur. Əksər hallarda kəskin infarktların erkən mərhələsi sayılır, hamiləlik vaxtından qabaq pozulmadıqda ağ formaya keçir.
Ağ. Zədələnmə sahəsi işemiyalaşmış toxumalara xas açıq bozumtul və ya sarımtıl rəngdə olur. Belə nekrozlar damarların tədricən tutulması və ya fibrin tellərinin çokməsi fonunda inkişaf edir və ya qırmızı infaktların son mərhələsini təşkil edir.
Əhəngləşmiş. Nekroz sahələri əhəngləşir, ağ bərk konsistensiyalı əlavələrdən ibarət olur. Bu növ infarktlar adətən kalsiumun çökdüyü zədələnmiş endotel qatında tədricən ciftin qocalması və ya spazma uğramış damarların sklerozlaşması fonunda formalaşır.
Ciftin infarktının əlamətləri
Ciftin infarktının əlamətləri
Ciftin nekrozunun kliniki şəkli işemiya zonasının ölçülərindən və zədələnmiş sahələrin sayından asılıdır. Cift toxumasının kənarlarında inkişaf edən tək saylı infarkt ocaqları simptomsuz keçir, əksər hallarda norma olaraq qiymətləndirilir. İnfarkt ciftin mərkəzi hissəsində iri damarın partlaması nəticəsində yarandıqda adətən məhdud hematoma formalaşır. Belə hallarda uşaqlıq nahiyəsində ağrı hissiyyatı meydana çıxır, hamiləliyin son mərhələrində ciftin uşaqlığın ön divarında yerləşməsi zamanı bəzən sıx konsistensiyalı törəmə əllənir. Periferik damarların partlaması uşaqlıq qanaxmalarına səbəb olur. Lakin əksər hallarda ciftin nekrozu zamanı ifadəli klinik əlamətlər müşahidə olunmur, yalnız dölün aktivliyinin oksigen aclığı nəticəsində dəyişilməsinə əsasən patologiyadan şübhələnmək olur. Dölün tərpənişlərinin kəskin artmasından sonra onun 6 saat və daha çox zaman ərzində hərəkətsiz qalması qeyri-qənaətbəxş proqnostik əlamət hesab edilir.

Ciftin infarktının ağırlaşmaları
Ciftin infarktı daha çox döl üçün təhlükə törədir. Onun ən geniş yayılmış ağırlaşmalarına hipoksiya, dölün