inkişafının ləngiməsi və hətta uşağın bətndaxili ölümü ilə müşayiət olunan fetoplasentar çatışmazlıq aiddir. Döldə oksigen və qidalı maddələrin çatışmazlığının ilkin əlaməti 3 sm-dən kiçik diametrli çoxsaylı mikroinfarktlar və cift toxumasının 15%-dən çox hissəsinin zədələnməsi zamanı yaranır. Nekroz sahəsi 30%-dən çox olduqda, bu hal döl üçün təhlükəli hesab edilir və təcili tibb kömək tələb olunur.

Ciftin nekrozu fonunda yaranan fetoplasentar çatışmazlığın uzaq ağırlaşmalarına doğuşda dölyanı maye ilə asfiksiya, əqli və nitq inkişafının ləngiməsi, uşağın hiperoyanıqlığı, digər nevroloji pozğunluqlar daxildir. Fetoplasentar çatışmazlıqdan əlavə infarkt ciftin vaxtından əvvəl ayrılması və güclü qanaxmalara səbəb ola bilər. Nadir hallarda iri sahələrin nekrozu orqanın endokrin funksiyasını pozur, estrogenlərin, plasentar laktogen hormonun, xorionik qonadotropinin sekresiyasının azalması isə doğuş fəaliyyətinin zəifliyinə, doğuş prosesində hipotonik qanaxmalara, doğuşdan sonrakı dövrdə hipoqalaktiyaya gətirib çıxardır.

Ciftin infarktının diaqnostikası
Damar və trombotik pozğunluqlara meylli qadınlarda fetoplasentar çatışmazlıq əlamətləri və ya uşaqlıq yolundan axan yaxılan ifrazat zamanı aparılan diaqnostik müayinələr cift toxumasında morfoloji proseslərin və dölün funksional vəziyyətinin qiymətləndirilməsinə yönəldilmişdir. Müayinə planı aşağıdakı üsullardan ibarətdir:

Uşaqlıq və dölün USM. Sonoqrafiya çoxsaylı kiçik ölçülü və ya tək sayda iri sahəli, dəqiq sərhədli hiperexogen əlavələr şəklində vizualizasiya olunan infarkt sahələrini aşkar etməyə imkan verir. Müayinə zamanı həmçinin fetometrik göstəricilərin hamiləlik müddətinə uyğun gəlməsi müəyyən edilir.
Dölün kardiotokoqrafiya və fonokardioqrafiyası. Bu üsullar dölün ürək fəaliyyəti haqqında məlumat əldə etməyə kömək edir. Ürək ritmlərinin və yığılmalarının tezliyinin dəyişməsi – taxikardiya, bradikardiya, aritmiya infarktın ağırlaşması olan plasentar çatışmazlığa dəlalət edir.
Uşaqlıq–plasentar