ə psixi travmalar, əlverişsiz məişət şəraiti, yorğunluq, hipovitaminoz, böyrəküstü vəzin qabıq maddəsinin və ya qalxanabənzər vəzin disfunksiyaları səbəb olur. Həmçinin uşaq infeksiyaları (suçiçəyi, qızılca, epidemik parotit, göy öskürək, məxmərək), KRX, xroniki tonzillit, ananın hamiləlik və doğuş fəsadları və s. yuvenil uşaqlıq qanaxmalarına gətirib çıxara bilər.

Diaqnostika
Yuvenil uşaqlıq qanaxmalarının diaqnostikası zamanı aşağıdakı kriteriyalar nəzərə alınır:

Müalicə
disfunksional uşaqlıq qanaxmalarının müalicəsi
Uşaqlıq qanaxmalarının müalicəsi zamanı başlıca məqsəd hemostatik tədbirlərin aparılmasından ibarətdir. Müalicənin sonrakı taktikası təkrar uşaqlıq qanaxmalarının profilaktikası və aybaşı siklinin normallaşmasına yönəldilmişdir. Müasir ginekologiyada disfunksional uşaqlıq qanaxmalarının dayandırılmasının bir neçə üsulları (konservativ və cərrahi) mövcuddur. Qansaxlayıcı terapiyanın seçilməsi xəstənin ümumi vəziyyəti və qanitirmənin həcminə əsasən müəyyən edilir. Orta dərəcəli anemiyalarda (hemoqlobin 100 q/l-dən yüksək olduqda) simptomatik hemostatiklərdən (menadion, etamzilat, askorutin, aminokapron turşusundan) və uşaqlığı yığan preparatlardan (oksitosindən) istifadə olunur.

Qeyri-hormonal hemostazın effekt vermədiyi hallarda progesteron preparatları (etinilestradiol, levonorgestrel, noretisteron) təyin olunur. Qanlı ifrazatlar adətən dərmanların qəbulu bitdikdən 5-6 gün sonra kəsilir. Ümumi halın proqressivləşən pisləşməsinə (ifadəli anemiya Hb<70 q/l, halsızlıq, başgicəllənmə, bayılma halına) səbəb olan gur və uzunmüddəli uşaqlıq qanaxmaları histeroskopiya, diaqnostik qaşıma və sıyrıntının patomorfoloji müayinəsinin aparılmasına göstəriş hesab olunur. Qanın laxtalanma qabiliyyətinin pozulması uşaqlıq boşluğunun qaşınmasına əks-göstəriş sayılır. Hemostazla yanaşı anemiyaəleyhinə terapiya: dəmir preparatları, fol turşusu, B12, C, B6, P vitaminləri, eritrositar kütlə və yeni dondurulmuş plazmanın köcürülməsi həyata keçirilir. Uşaqlıq