tonusunun, yığılma qabiliyyətinin tam itirilməsi, miometriumun stimulyasiyaya cavab reaksiyasının olmaması) nəticəsində baş verir. Doğuşdan sonra müşahidə olunan qanaxmalara uşaqlığın fibroması və mioması, miometriumun çapıq prosesləri; çoxdöllü hamiləlik, dölyanı mayenin çox olması, iri dollə əlaqədar doğuş prosesinin uzanması zamanı uşaqlığın həddindən artıq gərilməsi; uşaqlığın tonusunu zəiflədən preparatların qəbulu səbəb olur.

Doğuşdan sonra qanaxma həmçinin cift və döl qişalarının qalıqlarının uşaqlıq boşluğunda ləngiməsi ilə bağlı ola bilər. Belə hallar uşaqlığın normal yığılmasına mane olmaqla iltihabın inkişafına və qəfil qanaxmaya gətirib çıxarır. Ciftin xaric olma prosesinin pozulmasına ciftin hissəvi bitişməsi, doğuşun üçüncü dövrünün düzgün aparılmaması, diskoordinasiyalı doğuş fəaliyyəti, uşaqlıq boynunun spazmı təsir edir.

Doğuşdan sonrakı qanaxmanın provokasiyaedici amillərinə əvvəllər icra olunan cərrahi müdaxilələr – Qeysəriyyə əməliyyyatı, abort, konservativ miomektomiya, uşaqlığın qaşınması nəticəsində endometriumun hipertrofiyası və ya atrofiyası aiddir. Anadangəlmə anomaliyalar, antikoaqulyantların qəbulu, DDL-sindromunun inkişafı ilə bağlı anada hemokoaqulyasiyanın pozulması doğuşdan sonra qanaxmanın yaranmasına səbəb ola bilər.

Bir sıra hallarda qanaxma doğuş prosesində cinsi yolların travmaları (cırılmalar) və kəsilmələri zamanı inkişaf edir. Hestoz, cift gəlişi, ciftin vaxtından əvvəl ayrılması, düşük təhlükəsi, fetoplasentar çatışmazlıq, dölün sağrı gəlişi, anada endometrit və ya servisit, ürək-damar və MSS, qaraciyər, böyrək xəstəliklərinin olması doğuşdan sonra qanaxma riskini artırır.

Doğuşdan sonra qanaxmanın əlamətləri
Doğuşdan sonra qanaxmanın əlamətləri
Doğuşdan sonra qanaxmanın klinik təzahürləri qan itirmənin intensivliyindən asılıdır. Müalicəvi manipulyasiyalara reaksiya verməyən atonik uşaqlıq zamanı doğuşdan sonrakı qanaxma bir qayda olaraq, gur olur, lakin bəzi hallarda uşaqlığı yığan preparatın təsirindən