n müvəqqəti dayanaraq, dalğavari xarakter alması müşahidə edilir. Obyektiv əlamətlər – arterial hipotoniya, taxikardiya, dəri solğunluğu qeyd olunur.

Qanın zahının bədən kütləsinin 0.5%-nə qədər həcmdə itirilməsi fizioloji yolverilən hal kimi qəbul edilir; itirilən qanın miqdarının artması doğuşdan sonrakı patoloji qanaxmaya dəlalət edir. Bədən kütləsinin 1%-dən artıq qanaxma – massiv, daha iri həcmli isə kritik qanitirmə adlanır. Kritik qanaxmalar zamanı həyati vacib orqanlarda geridönməyən dəyişikliklərlə müşayiət olunan hemorragik şok və DDL-sindromu inkişaf edə bilər.

Doğuşdan sonrakı dövrün gec mərhələlərində intensiv və uzunmüddətli loxiyalar, iri qan laxtalarından ibarət xoşagəlməz iyli al-qırmızı ifrazatlar, qarnın aşağı hissəsində dartıcı ağrıların olması qadının ginekoloqa müraciət etməsi üçün ciddi səbəb sayılır.

Doğuşdan sonrakı qanaxmanın diaqnostikası
Doğuşdan sonra qanaxma riskinin qiymətləndirilməsi məqsədilə hamiləlik zamanı hemoqlobinin səviyyəsi, qan zərdabında eritrosit və trombositlərin miqdarı, laxtalanma müddəti, qanın laxtalnma sisteminin vəziyyəti (koaqulloqramma) müəyyən edilir. Uşaqlığın hipotoniya və atoniyası doğuşun III dövründə miometriumun zəif yığılmalarına, süstlüyünə, bu mərhələnin uzunmüddətli olmasına əsasən təyin olunur.

Doğuşdan sonrakı qanaxmanın diaqnostikası xaric olan cift və döl qişalarının bütövlüyünə nəzarət, eləcə də doğuş yollarında travmanın olmasının yoxlanılmasına əsaslanır. Cırılmalar, qan laxtaları, miometriumun yığılmasına mane olan inkişaf qüsurları və şişlərin olmasını aşkar etmək məqsədilə uşaqlıq boşluğunun ümumi narkoz altında əllə müayinəsı aparılır.

Gec qanaxmaların profilaktikasında doğuşun 2-3-cü günlərində kiçik çanağın USM mühüm rol oynayır. Bu üsul uşaqlıq boşluğunda cift toxumasının və döl qişalarının fraqmentlərini müəyyən etməyə imkan verir.

Doğuşdan sonra qanaxmanın müalicəsi
Doğuşdan sonrakı qanaxma zamanı ilk növbədə onun səbəbi aydınlaşdırılmalı, qan dayandırılmalı,