müraciət edir. Qadınlar halsızlıqdan və zəiflikdən şikayət edir, bu da yanlış olaraq doğuş və qanaxma ilə əlaqələndirilir. Ağlağanlıq, əsəbilik güclənir, uşağı yedizdirmək üçün gecə oyanmaları çətinləşir. Uşağa qulluq qadın üçün ağır olsa da bu hala tənqidi münasibət saxlanılır.

Doğuşdan sonrakı depressiyanın ağırlaşmaları
Depressiyanın istənilən forması ana və uşaq arasında emosional bağlılığı azaldır. Anada övlada qarşı məhəbbət və nəvazişin olmaması gələcəkdə uşaqda psixi xəstəliklərin rast gəlinməsinə gətirib çıxarır. Ən ağır fəsadlar müalicə olunmayan melanxolik depressiya zamanı müşahidə edilir. Özünü günahlandırma və patoloji qorxular davamlı sayıqlamalara, suisidal cəhdlərə və uşağa zərər yetirməyə səbəb olur – doğuşdan sonrakı psixoz yaranır.


Doğuşdan sonrakı depressiyanın diaqnostikası
Doğuşdan sonrakı depressiya adətən doğuşdan sonra ilk aylarda formalaşır, pozğunluğun davametmə müddəti (bir neçə aydan bir neçə ilə kimi) fərdi xarakter daşıyır. İlkin müayinə həkim-psixiatr tərəfindən aparılır, ehtiyac olduqda psixoloq və ginekoloqun (endokrinoloqun) konsultasiyası əlavə olunur. Diaqnostika prosesində aşağıdakı üsullardan istifadə edilir:

Klinik-anamnestik. Həkim həyat anamnezini müəyyən edir, şikayətləri araşdırır: hamiləlikdən qabaq depressiv halların olması, pasiyentdə, onun yaxın qohumlarında psixi pozğunluqların rast gəlinməsi barədə suallar verir. Ailənin maddi vəziyyətini, tərkibini, münasibətlərin xarakterini, prenatal və natal dövrün gedişini aydınlaşdırır. Əhval-ruhiyyənin pozulması, həyəcan hissi, apatiya, ağlağanlıq, zəiflik diaqnozun təqdiqlənməsinə kömək edir.
Psixodiaqnostik. Doğuşdan sonrakı (postnatal) depressiyanın diaqnostikasında Edinburq şkalasından istifadə olunur. Bu üsul ekspress-diaqnostika üsullarına aid olub, emosional pozğunluğun dərinliyini aşkar etməyə imkan verir. Xəstənin narahatlıqlarının xarakterini daha dəqiq təyin etmək üçün Montqomeri-Asberq şkalası, Hamilton şkalası, Bek şkalası, şəxsi sorğulardan