hallarda infeksion agentlər qismində fakultativ-patogen mikroorqanizmlər (əsasən polimikrob assosiasiyalar şəklində) – enterobakteriyalar (E.coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus spp., Enterococcus spp), epidermal stafilokokk, A və B qrupundan olan stafilokokklar, spor əmələ gətirməyən anaeroblar (Bacteroides fragilis, Peptococcus sp., Peptostreptococcus sp., Fusobacterium sp.), qardnerella iştirak edir. Bəzən mikoplazmalar, xlamidiyalar, qonokokklara rast gəlinir.


Orqanimin immun rezistentliyinin zəifləməsi doğuşdan sonrakı endometritin inkişafına təkan verir. Hamiləliyin sonlarında və doğuşdan sonrakı dövrün erkən mərhələlərində genital mikroflorada əhəmiyyətli keyfiyyət dəyişiklikləri baş verir. Uşaqlıq yolunda məskunlaşan mikroorqanizm assosiasiyaları daxilində təbii antaqonizm pozulur. Hamilələrdə urogenital və bronx-ağciyər traktının infeksion-iltihabi xəstəlikləri, xroniki infeksiya ocaqları, endokrin pozğunluqlar, immun çatışmazlığı, autoimmun vəziyyətlər və anemiya zamanı doğuşdan sonrakı endometritin yaranma riski yüksəlir. Aşağı sosial səviyyə, pis qidalanma, zərərli vərdişlər immunitetin zəifləməsində fon rolunu oynayır.

Uşaqlıq boşluğunda aparılan instrumental müdaxilələr (qaşınma, abortlar), uzunmüddətli uşaqlıqdaxili kontrasepsiya), hamiləlik və doğuşun gedişinin xüsusiyyətləri (düşük təhdidləri, cift gəlişi, istmiko-servikal çatışmazlığın cərrahi korreksiyası), invaziv diaqnostik manipulyasiyalar (amnio- və kordosentez, xorionun biopsiyası), döl qişalarının gec cırılması, uzunmüddətli susuz dövr, xorioamnionit, patoloji qanitirmə, aralığın travmaları, ciftin əllə ayrılması, Qeysəriyyə əməliyyatı doğuşdan sonrakı infeksion ağırlaşmalara səbəb olur. Təbii doğuşlardan sonra endometritin tezliyi 1-3%, planlı Qeysəriyyə əməliyyatından sonra – 5-15%, təcili cərrahi müdaxilədən sonra isə 20 %-dən çox olur.

Həmçinin doğuşdan sonrakı dövrün qeyri-adekvat aparılması, itirilmiş qanın tam bərpa edilməməsi, uzunmüddətli yataq rejimi, uşaqlığın ləng