(alətlər, tibbi heyətin əli və geyimləri, əməliyyat paltarı, qulluq vasitələri və s.), həm də daxildən – şətri-patogen mikrofloranın aktivləşməsi zamanı endogen ocaqlardan keçə bilər.


Doğuşdan sonrakı infeksiyaların etioloji strukturu dinamik və dəyişkəndir. Şərti-patogen mikroorqanizmlər arasında aerob bakteriyalar (enterokokk, bağırsaq çöpü, stafilokokk, B qrupuna aid olan streptokokk, klebsiella, protey) üstünlük təşkil edir, lakin anaerob mikroorqanizmlər (fuzobakteriya, bakteroid, peptostreptokokk, peptokokklar) da tez-tez müşahidə olunur. Spesifik törədicilər – xlamidiya, mikoplazma, göbələk, qonokokk, trixomonad xüsusi əhəmiyyət kəsb edir. Doğuşdan sonrakı infeksiyaların əsas xüsusiyyəti onun polietioloji xarakterli olmasıdır: 80% hallarda yüksək patogenliyə malik antibiotikoterapiyaya rezistent mikrob assosiasiyaları qeydə alınır.

Hamiləlik (anemiya, toksikoz) və doğuş (dölyanı mayenin vaxtından qabaq axması, zəif doğuş fəaliyyəti, uzunmüddətli doğuş, qanaxma, cift qalıqlarının uşaqlıq boşluğunda ləngiməsi, loxiometr və s.), ekstragenital patologiyaları (vərəm, piylənmə, şəkərli diabet) olan qadınlarda doğuşdan sonrakı infeksiyaların yaranma riski yüksək olur. Doğuş yollarının infeksiyalaşmasına səbəb olan endogen amillərə zahılarda rast gəlinən vulvovaginit, kolpit, servisit, pielonefrit, tonzillit, sinusit aiddir. Patogen floranın yüksək virulentliyi və ya qadının immun mexanizmlərinin zəifləməsi nəticəsində infeksiya hematogen, limfogen, intrakanalikulyar, perinevral yolla ilkin ocağın hüdudlarından kənara yayıla bilər.

Doğuşdan sonrakı infeksiyaların təsnifatı
Anatomo-topoqrafik və klinik yanaşma əsasında doğuşdan sonrakı infeksiyaların proqressivləşməsinin 4 mərhələsi ayırd edilir (müəlliflər- S.V. Sazonova, A.V. Bartels):

I mərhələ – yara səthindən kənara çıxmayan yerli infeksiya (aralığın, uşaqlıq yolunun və uşaqlığın divarlarının doğuşdan sonrakı xorası, tikişlərin, hematomaların irinləməsi, doğuşdan sonrakı endometrit)

II