hamiləlik və doğuş prosesinin digər ağırlaşmaları zamanı hipoksiya təhlühəsi artır. İntranatal hipoksiyanın risk amillərinə dölün hemolitik xəstəliyi, anadangəlmə inkişaf anomaliyaları, bətndaxili infeksiyalaşma (herpetik infeksiya, toksoplazmoz, xlamidioz, mikoplazmoz və s.), göbək ciyəsinin uşağın boynuna çox sayda və kip dolanması, doğuş prosesində dölün baş hissəsinin uzunmüddətli kompressiyası aiddir.

Dölün hipoksiyasına cavab olaraq ilk növbədə MSS zədələnir, bu da sinir toxumasının oksigen çatışmazlığına daha həssas olması ilə izah olunur. Embrionun inkişafının 6-11-ci həftəsindən başlayaraq oksigen çatışmazlığı baş beynin yetişməsini, hematoensefalik baryerin formalaşmasını ləngidir, damarların quruluş və fəaliyyətinin pozulmasına gətirib çıxarır. Eləcə də dölün digər orqanlarında – böyrəklər, ürək, bağırsaqda hipoksiyanın təsirindən müxtəlif pozğunluqlar yaranır.

Dölün cüzi hipoksiyası MSS-nin klinik əhəmiyyətli zədələnmələrinə səbəb olmur. Ağır dərəcəli hipoksiyalar zamanı müxtəlif orqanların işemiya və nekrozları yaranır. Hipoksiya şəraitində inkişaf etmiş uşaqda geniş diapazonlu pozulmalara – nevrotik pozğunluqlardan tutmuş psixi inkişafın ləngiməsi və ağır somatik xəstəliklərə rast gəlmək olar.

Dölün hipoksiyasının təsnifatı
Davametmə müddəti və yaranma sürətinə görə dölün hipoksiyasının kəskin və xroniki formaları ayırd edilir. Dölün kəskin hipoksiyasının yaranması adətən doğuş aktının anomaliya və ağırlaşmaları – sürətli və ya ləng gedişli doğuş, ciftin yapışması və ya qopması, başın doğuş yollarında uzunmüddətli sıxılması ilə əlaqədardır. Bəzən kəskin hipoksiya hamiləlik zamanı (uşaqlığın cırılması və ya ciftin vaxtından əvvəl ayrıldığı hallarda) yarana bilər. Kəskin hipoksiya zamanı həyati vacib orqanların funksiya pozğunluqları sürətlə artır. Kəskin hipoksiya dölün ürək döyüntüsünün artması (1 dəqiqədə 160 vurğudan çox) və ya azalması (1 dəqiqədə 120 vurğudan az), aritmiya, ürək tonlarının kütləşməsi; hərəki aktivliyin güclənməsi və ya