etmələri üçün sahə azalır. Belə vəziyyətlərdə adətən dölyanı mayenin çoxluğu və dölün hipotrofiyası qeydə alınır.
Təkrar doğuşlar. Təxminən 4% hallarda sağrı gəlişi anamnezində çoxsaylı doğuşlar olan hamilələrdə aşkarlanır. Bu tip qadınlarda qarnın ön divar əzələləri zəifləyir, miometriumun anatomik və neyrotrofik dəyişiklikləri ilə əlaqədar onun yüngül formalı çatışmazlığı izlənilir.
Çanağın forma və ölçülərinin dəyişilməsi. Sağrı gəlişinin yaranma ehtimalını artıran amillər arasında yayılma tezliyinə görə 4-cü yerdə dayanır (1,5%-ə qədər). Dar çanaq və ya onun anomal formalarında dölün hərəkəti bir qədər məhdudlaşır. Nəticədə hestasiyanın 36-cı həftəsində doğuş üçün ən təhlükəsiz vəziyyət sayılan baş gəlişi müşahidə edilmir.
Reproduktiv orqanların üzvi patologiyaları. Uşaqlığın inkişaf anomaliyaları (ikibuynuzlu, yəhərəbənzər uşaqlıq), submukoz düyünlər və uşaqlığın aşağı seqmentində yerləşən digər neoplaziyalar, ginekoloji əməliyyat və cərrahi doğuşdan sonra çapıqlar dölün fizioloji fırlanmasına mane olur.
Dölün anadangəlmə anomaliyaları. Sağrı gəlişi əksər hallarda hidrosefaliya, anensefaliya, Daun sindromu, həzm sistemi orqanları, ürəyin inkişaf patologiyaları fonunda aşkar edilir. Burada dölün və ya onun ayrı-ayrı hissələrinin ölçülərinin artması və yaxud onun hərəkətliliyinin azalması ilə müşayiət olunan qüsurlar nəzərdə tutulur.
Döl qişaları və ciftin patologiyaları. Dölün başının uşaqlığın girəyəcində fiksasiyasına cift gəlişi mane olur. Dölyanı mayenin az və göbək ciyəsinin qısa olduğu hallarda uşağın hərəkətləri məhdudlaşır, polihidramnion zamanı isə əksinə hərəkətliliyin artması hesabına döl düzgün vəziyyətini saxlaya bilmir.
Diskoordinasiyalı doğuş fəaliyyəti. Belə doğuşlarda miometriumun tonusu uşaqlığln müxtəlif hissələri arasında qeyri-bərabər paylanır. Nəticədə dölün ən iri və bərk hissəsi – başı uşaqlıq əsnəyi nahiyəsindən itələnir və o, sağrı gəlişinə keçir.
Sağrı gəlişi «adəti çanaq gəlişinin» təzahürü ola bilər. Bəzi müşahidələrin