. Dölyanı mayenin axması zamanı bu üsul bir o qədər də informativ sayılmır, bununla belə USM mümkün ağırlaşmaları – ciftin vaxtından qabaq ayrılmasını, dölün hipoksiya əlamətlərini və s. vaxtında aşkar etməyə kömək edir.
Vaginal yaxmanın mikroskopiyası. Xarakterik ayıdöşəyi yarpaqları şəklində kristalizasiya amniotik mayenin olmasına dəlalət edir. Lakin bu üsul kifayət qədər həssas və spesifik hesab olunmur.
Amniotest. Test-zolaqların rənginin dəyişməsi dölyanı mayenin təsirindən uşaqlıq yolunun turş mühitinin qələviləşməsini aşkar edir, ifrazatda plasentar mikroqlobulinin təyin edilməsi 99.9% hallarda döl qişalarının zədələnməsinə dəlalət edir.
Boyaq maddəsi ilə amniosentez. Yüksək invaziv usul olub, qarın divarı üzərindən amnion kisəyə təhlükəsiz boyaq maddəsinin yeridilməsinə əsaslanır. 20-30 dəqiqədən sonra uşaqlıq yoluna qoyulmuş tampon rənglənərsə diaqnoz təsdiq olunur.
Differensial diaqnostika cinsiyyət orqanlarının iltihabi xəstəlikləri (vaginit, servisit, endometrit, salpinqooforit), amnionit, ciftin vaxtından qabaq ayrılması ilə aparılır. Ağırlaşmalar müəyyən edildikdə pasiyentin aparılmasına anestezioloq-reanimatoloq, neonatoloq, terapevt cəlb edilir.

Dölyanı mayenin axmasının müalicəsi
Hamiləliyin aparılma sxeminin seçilməsi zamanı ilk növbədə hestasiyanın müddəti nəzərə alınır. Dölün həyat qabiliyyətinin olmaması və təhlükəli ağırlaşmaların yüksək riski ilə əlaqədar 22 həftəliyə qədər hamiləliklərin pozulması məsləhət görülür. Hestasiyanın gec dövrlərində pasiyent III səviyyəli mamalıq stasionarına hospitalizasiya olunur və yataq rejimi təyin edilir. Hestasiyanın 22-34-cü həftələrində gözləmə taktikası seçilir. Xorioamnionit, kobud inkişaf qüsurları, dölün kəskin hipoksiyası və ölümü, doğuş fəaliyyətinin əvvəllərində, preeklampsiya və eklampsiya, ciftin ayrılması zamanı hamiləliyin uzadılması əks-göstərişdir. Digər hallarda aşağıdakı üsullardan istifadə edilir:

Preventiv antibakterial terapiya. İnfeksion ağırlaşmaların yaranma riskini