Eklampsiya – hestozun ən ağır, kritik forması olub, qıcolma sindromu, huşun itirilməsi, posteklampsik komanın inkişafı ilə müşahidə edilir. Eklampsiyanın təhlükəliliyi hamilələrdə ağır fəsadların: beyinə qansızma, ağciyərlərin ödemi, ciftin vaxtından əvvəl ayrılması, böyrək və qaraciyər çatışmazlığı, eləcə də dölün ölümünün yüksək ehtimalı ilə bagılıdır. Eklampsiyanın diaqnostikası klinik şəkil və laborator müayinələrin nəticələrinə əsaslanır. Eklampsiyanın müalicəsi sakitliyin təmini, qıcolmaların aradan qaldırılması, həyati vacib funksiyaların bərpasına yönəldilir. Belə vəziyyətlərdə hamiləlik təcili sürətdə başa çatdırılmalıdır.

Eklampsiya barədə ümumi məlumat
Klinik ginekologiya və mamalıqda eklampsiya ağır gedişli hestozun son mərhələsi kimi qiymətləndirilir. «Eklamspiya» yunan dilindən tərcümədə «ildırımabənzər qığılcım» deməkdir, patologiyanın belə adlandırılması qıcolmalar, şüurun pozulması və komatoz vəziyyətin sürətli inkişaf ilə əlaqədardır. Nadir hallarda eklampsiyanın beyinə qansızma ilə müşayiət olunan qıcolmasız formasına rast gəlinir.

Eklampsiya hamiləliyin gecikmiş toksikozlarının (hestozların) 1-1,5%-də qeydə alınır. Əksər hallarda eklampsiya toksikozun bir-birini tədricən və ya sürətlə əvəz edən digər formalarından – hamiləlik hidropsu, nefropatiya və preeklampsiyadan sonra inkişaf edir. Eklampsiya adətən hamiləliyin II yarısında (68-75%), daha az hallarda – doğuş prosesində (27-30%), bəzən isə doğuşdan sonra 24-48 saat ərzində (1-2%) inkişaf edir.


Eklampsiyanın yaranma səbəbləri və formaları
Eklampsiyanın yaranma səbəbləri
Eklampsiyanın inkişafına kritik hipertenziya, damarların vazokonstriksiyası, hemato-ensefalik baryerin keçiriciliyinin yüksəlməsi, beyin qan cərəyanının həcminin azalması, kalium-kalsium balansının pozulması nəticəsində baş beyin hüceyrələrinin zədələnməsi səbəb olur.

Eklampsiya bir qayda olaraq müalicəyə tabe olmayan inadlı nefropatiya və ya preeklampsiya fonunda inkişaf edir. Mama-ginekoloqun