venoz şəbəkəsinə daxil olur. Güman edilir ki, xorionda dərin anastomozlarının sayının səthi damar birləşmələrindən çox olması sindromun yaranmasına gətirib çıxarır.


Dərin anastomozların artmasına səbəb olan amillər elmə məlum deyil. Ehtimal olunur ki, anastomozlar «donorun» ciftinin patoloji formalaşması nəticəsində yaranır, bu zaman onun damarlarının müqaviməti artır və «resipiyentin» damarları ilə əlaqə yaradan şuntlar formalaşır. FFTS-nin inkişafında əkizlərin gec ayrılması, teratogen amillər, qadının uşaqlığın qan təhcizatının kifayət qədər olmamasının rolu müzakirə edilir. Bu ağırlaşmanın gec diaqnostikası və onun yaranmasının gözlənilməzliyi FFTS-nin dəqiq səbəblərinin müəyyən edilməsini çətinləşdirir.

Feto-fetal transfuziya sindromunun patogenezi
Hesab olunur ki, feto-fetal transfuziya sindromu hamiləliyin müxtəlif mərhələlərində formalaşa bilər, ağırlaşma nə qədər gec yaranarsa, proqnostik cəhətdən bir o qədər qənaətbəxş olur. Digər nöqteyi-nəzərdən FFTS-nin əsası döllərin ayrılma mərhələsində (hestasiyanın 4-12-ci günlərində) qoyulur, sonrakı pozulmaların ifadəliliyi və yaranma müddəti dərin anastomozların sayından və əkizlərin qan dövranındakı disbalansın dərəcəsindən asılıdır. Əvvəlcə qanın «donordan» «resipientə» sadə – hər iki dölün inkişaf sürəti və digər xarakteristikalarına təsir etməyən axını baş verir.

Donor əkizdə sirkulyasiya edən qanın həcminin azalması tədricən plasentar çatışmazlığa – bətndaxili hipoksiya, inkişafın ləngiməsinə gətirib çıxarır. Böyrəklərin fəaliyyəti pozulur, sidik ifrazı azalır, bu da sidik kisəsinin həcminin kiçilməsinə və dölyanı mayenin azlığına səbəb olur. Axırıncı amil ağciyər toxumalarının inkişaf sürətinə təsir edərək, tənəffüs sisteminin formalaşmasını ləngidir. Müalicə aparılmadıqda hipoksiya, əsas orqan və sistemlərin ağır dərəcəli inkişaf pozğunluqları ilə əlaqədar dölün bətndaxili ölümü müşahidə edilir.

Resipient əkizə bu zaman qan axını güclənir, onun sirkulyasiya edən qanının səviyyəsi