i yüksəlir, nəticədə ürək-damar sistemi və böyrəklərin yüklənməsi artır. Bu da ürəyin sağ şöbələrinin hipertrofiyasına, ümumi kardiomeqaliyaya, üçtaylı qapağın bətndaxili çatışmazlığına gətirib çıxarır. Sidik kisəsinin həcmi böyüyür, dölyanı mayenin miqdarı artır. Döl kisəsinin ümumi olduğu hallarda (monoxorial monoamniotik hamiləlik) əkizlərdə dölyanı mayenin həcminin dəyişməsi nəzərə çarpan olmur. Hamilə qadın müalicə olunmadıqda «resipientin» bətndaxili və ya intranatal ölümü ürək və böyrək qüsurları səbəbindən baş verir.

Feto-fetal transfuziya sindromunun təsnifatı
Döllərin vəziyyətlərinin ağırlığı və onların əsas göstəriciləri (büzdüm-təpə ölçüsü, dölyanı mayenin həcmi) arasındakı fərqə əsasən feto-fetal transfuziya sindromunun bir neçə inkişaf dərəcəsi ayırd edilir. FFTS proqressivləşdikcə hər bir növbəti mərhələ özündən əvvəlki bütün mərhələlərin patologiyalarını özündə birləşdirir. Müasir təsnifata görə sindromun 5 inkişaf mərhələsi vardır:

I mərhələ. Ultrasəs müayinədə yalnız dölyanı mayelər arasındakı fərq qeydə alınır – donor əkizdə (oliqohidramnion), resipientdə (polihidramnion). Bunun erkən nəticəsi hestasiyanın artıq 11-17-ci həftələrində izlənilən amniotik arakəsmənin büküşlərinin yaranmasıdır (FFTS-nin ən erkən əlaməti). Monoamniotik hamiləliklərdə I mərhələ təyin olunmaya bilər.
II mərhələ. Dölyanı mayenin həcmləri arasındakı fərq fonunda donor əkizdə sidik kisəsinin dolması müəyyən olunmur, onun inkişafdan qalması (büzdüm-təpə ölçüsü və bədən kütləsi «resipientlə» müqayisədə minimum 20% az olur) aşkar edilir. Resipient əkizdə həcmi və exogenliyi artan sidik kisəsi vizualizasiya olunur.
III mərhələ. Hər iki dölün ürək-damar sisteminin proqressivləşən pozğunluqları baş verir, bu da dopplerometriya və exokardioqrafiyada öz əksini tapır. Resipientdə kardiomeqaliya, üçtaylı qapağın çatışmazlığı, ağciyər kötüyünün genişlənməsi izlənilir.
IV mərhələ. Resipient əkizdə bütün bədənin ödemi, qaraciyər, dalağın ölçülərinin böyüməsi, boşluqlarda