çatışmazlığına səbəb olan başlıca əlamətlər aşağıdakılardır:


Hipotalamus və hipofizin xəstəlikləri. Əksər hallarda hipotalamo-hipofizar patologiya bir neçə rilizinq-amillərin və ya trop hormonların sekresiyasının pozulması ilə müşayiət olunur. Lakin hipofiz və ya hipotalamusun bəzi şişləri, beynin digər patologiyaları (meningit, ensefalit, insult, autoimmun və şüa zədələnməsi) zamanı lüteotropinin sekresiyasının izoləolunmuş pozulmaları qeyd olunur.
Yaşla əlaqədar hormonal dəyişikliklər. Yeniyetmə dövründə və doğuşlardan sonra hormonal tənzim mexanizmlərinin formalaşması, klimaks dövründə onların disbalansı lüliberin (QnRH), LH və FSH-ın qeyri-sinxron sekresiyası ilə müşayiət oluna bilər. Bundan əlavə, epifizin involyutiv atrofiyası fonunda lüteinləşdirici hormonun normal sekresiyasına təsir edən melatoninin sintezi azalır.
Farmasevtik preparatların qəbulu. LH sintezi hipofizə təsir edən dərman vasitələrinin- progestinlər, hormonların antaqonistləri, ürək qlikozidləri, fenotiazinlərin qəbulu zamanı LH sintezi pozula bilər. Mono- və ya kombinəolunmuş oral kontraseptivlərin tərkibinə daxil olan yüksək dozalı estrogenlərin təsirindən sonra lüteotropinin sekresiyasının müvəqqəti ləngiməsi baş verir.
Stresslər. Uzunmüddətli ağır iş rejimi, daimi emosional gərginliklər zamanı AKTH səviyyəsi yüksəlir. Adrenokortikotropinin təsirindən lüteotropinin sekresiyası zəifləyir. Stress zamanı yüksək enerji sərfi ilə əlaqədar LH sintezi üçün zəruri olan QnRH ifrazı pozulur. Bu mexanizm sinir anoreksiyası və idman amenoreyası zamanı anovulyasiyanın əsasını təşkil edir.
Follikulun persistensiyasının patogenezi
Follikulun persistensiyasının əsasında aybaşı siklinin lütein fazasının olmaması dayanır. Lüteinləşdirici hormonun çatışmazlığı nəticəsində yetişmiş yumurtahüceyrə yumurtalıqda qalır, follikulyar toxumanın sonrakı fizioloji dəyişiklikləri baş vermir, progesteronların səviyyəsinin azlığı fonunda estrogenlərin aktiv sekresiyası saxlanılır. Mütləq hipestrogeniya