güclü ağrı ilə təzahür edir. Gələcəkdə bu xəstələrdə iltihabi və dishormonal ginekoloji xəstəliklərin inkişaf riski artır. Gec düşüyün uzaq ağırlaşmalarına növbəti hamiləliklərin özbaşına pozulma ehtimalının yüksəlməsi aiddir. Bununla yanaşı, bəzən qadının keçirdiyi stress depressiya və psixoloji problemlərlə sonlanır.

Gec düşüyün diaqnostikası
Hamiləliyin 13-22-ci həftələrində tipik klinik simptomatikanın yaranması gec düşüklərdən şübhlənməyə əsas verir. Diaqnozun təsdiqlənməsi və düşüyün mərhələsinin təyini üçün aşağıdakı müayinələr aparılır:

Bimanual palpasiya. Düşük təhdidi zamanı uşaqlığın ölçüləri hestasiya müddətinə uyğun gəlir, miometriumun tonusu artmışdır, uşaqlıq boynu bağlı, ölçüləri isə normaldır. Düşüyün əvvəlində bir qədər açılmış servikal kanaldan qanlı ifrazat müşahidə edilir. Başa çatan düşüklərdə açıq xarici və daxili əsnək palpasiya olunur, kanal və/və ya uşaqlıq yolunda tam və ya fraqment şəklində döl yumurtası aşkarlanır. Dölün qovulması başa çatdıqdan sonra uşaqlığın ölçüləri kiçilir, servikal kanal natamam və ya tam bağlı olur.
Transabdominal USM. Düşük riski zamanı uşaqlıq tonusunun artması müəyyən edilir. Dölün həyat qabiliyyəti saxlanıldığı hallarda ou ürək döyüntüləri qeyd olunur. Başlayan və ya başa çatan düşüklərin əsas exo-əlamətlərinə uşaqlığın hipertonusu, cift qan dövranının pozulması, uşaqlığın daxili əsnəyinin açılması, döl yumurtasının qopması aiddir. Natamam düşüklərdə cift və/və ya döl yumurtasının fraqmentləri müəyyən edilir. Tam düşük üçün qapalı uşaqlıq boşluğu xarakterikdir.
Hormonal statusun təyini. Bu üsul düşük riski zamanı müalicə taktikasının seçilməsində böyük əhəmiyyət kəsb edir. Hormonların səviyyəsini müəyyən etmək üçün xəstəyə qanın estrogenlər, progesteron, testosterona görə, sidiyin 17-ketosteroidlərə görə analizi təyin olunur. Kolpositoloji müayinələrdə kariopiknotik indeksin (KPİ) 10%-dən çox artması dolayı yolla estrogenlərin səviyyəsinin azalmasına dəlalət edir.
Dölün ölümü zamanı xorionik